Η Συναρχία, σαν έννοια διαμετρικά αντίθετη απ’ αυτήν της Αναρχίας, αποτέλεσε το όραμα για μια μυστική συλλογική διακυβέρνηση του κόσμου,
στα πλαίσια ενός συστήματος οικουμενικών νόμων και αρχών. Δεν πρόκειται
για ένα είδος δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά για ένα σύστημα σύνδεσης
και συγκέντρωσης όλων των εξουσιών σε μία ολοκληρωτική και απόκρυφη
αρχή. Ένα παγκόσμιο πνευματικό κέντρο, το οποίο μέσα από μια
αριστοκρατική ελίτ θα ρύθμιζε και θα κινούσε τα νήματα απ’ το παρασκήνιο
με τη μορφή μιας αόρατης αδελφότητας εκλεκτών.
