"Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ" (ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ;;)

"…Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε σαν θέσφατο μια κοινή προκατάληψη, διότι οι περισσότεροι άνθρωποι συντάσσονται με τη θέση του Αριστοτέλη ότι μπορούμε να ισχυριστούμε ως σωστό αυτό που πιστεύουν οι πολλοί."

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ κυρία(;) Ρεπούση!

Nέο αναθεωρητικό κτύπημα στην ελληνική Ιστορία από την βουλευτή της κυβερνητικής ΔΗΜΑΡ, Μαρία Ρεπούση η οποία με συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 989, χαρακτήρισε τον χορό του Ζαλόγγου "Εθνικό Μύθο"!

Μακαρθισμός - Επίκαιρος όσο ποτέ...

14/11 το 1908, γεννιέται ο Αμερικανός γερουσιαστής, Τζόζεφ Μακάρθι, γνωστός για το κυνήγι του εναντίον των κομουνιστών. Όταν το 1946 ο άσημος τότε πολιτικός εκλεγόταν γερουσιαστής, έχοντας αρχικά εξασφαλίσει το χρίσμα του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών, παραγκωνίζοντας τον Ρόμπερτ Μ. Λα Φολέτ, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι άνοιγε ένα κεφάλαιο που θα σημάδευε για πάντα την παγκόσμια ιστορία, βαφτίζοντας παράλληλα την πρακτική των πολιτικών διώξεων εις βάρος πολιτών.

Περί Προπαγάνδας...

«Ο καλύτερος τρόπος να ελέγχεις τους ανθρώπους είναι να τους φοβίσεις».
Νόαμ Τσόμσκι

«Εξήντα χιλιάδες επαναλήψεις κάνουν την αλήθεια».
Άλντους Χάξλει

«Στο παρελθόν οι άνθρωποι αλληλοεξοντώνονταν,
στον πολιτισμένο κόσμο αλληλοεξαπατώνται».
Σοπενχάουερ

Οι Απεργίες στην υπηρεσία του Κεφαλαίου...

 

Η επιστήμη της Προπαγάνδας σε συνδυασμό με την επιστήμη των Οικονομικών είναι ο μεγαλύτερος μηχανισμός εξαπάτησης του αιώνα μας, μπορούν μπροστά στα μάτια μας να μας πείσουν να κάνουμε κάτι που φαίνεται υπέρ μας ενώ στην πραγματικότητα είναι κατά. Δείτε στο παρακάτω βίντεο πως το κεφάλαιο κοροϊδεύει τους εργάτες και ποιον ωφελούν τελικά οι απεργίες.

1453: Τουρκική προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο!

Προπαγανδιστικό παραλήρημα από τους Τούρκους

Ο σκηνοθέτης «ξέχασε» να συμπεριλάβει στα πλάνα του τις λεηλασίες και τις μαζικές σφαγές Ελλήνων, ενώ δείχνει τους Έλληνες στρατιώτες να σκύβουν το κεφάλι στην τουρκική... υπερδύναμη.

Οι Τούρκοι συνεχίζουν με κάθε τρόπο την προπαγάνδα κατά της Ελλάδας και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Μετά τις καθημερινές υπερπτήσεις πάνω από το Αιγαίο και τα συνεχή εθνικιστικά παραληρήματα κατά της χώρας μας, οι «γείτονες» προχωρούν ένα βήμα παραπέρα επεκτείνοντας την προπαγάνδα και στον κινηματογράφο.

Ο λόγος για την ταινία «Άλωση 1453» (Fetih 1453), η οποία έχει ξεκινήσει και προβάλλεται εδώ και λίγους μήνες στην Τουρκία, ενώ η... χάρη της έφτασε μέχρι της ΗΠΑ και την Μεγάλη Βρετανία, όπου και προβλήθηκε.

Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου έως και τη στιγμή της εισβολής στις 29 Μαΐου του 1453.

Στην τουρκικό εθνικιστικό, προπαγανδιστικό παραλήρημα, παρουσιάζεται η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης ως αποτέλεσμα εκδίκησης των Οθωμανών για τις προηγούμενες σφαγές μουσουλμανικού άμαχου πληθυσμού, μεταξύ των οποίων και παιδιά, κυρίως από τους Σταυροφόρους.

Η ταινία που είναι στην Τουρκική γλώσσα, είναι σκηνοθετημένη από τον παγκοσμίως άγνωστο Τούρκο σκηνοθέτη, Φαρούκ Ακσόι.

Μόνο που ο Ακσόι παραλείπει να μας δείξει σημαντικές πτυχές της ιστορίας όπως τις λεηλασίες και τις μαζικές σφαγές Ελλήνων.

Η ταινία με τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό στην ιστορία του τουρκικού σινεμά, παρουσιάζει τους Τούρκους κατακτητές ως κυρίαρχους του κόσμου.

Και το χειρότερο; Οι Έλληνες στρατιώτες εμφανίζονται να σκύβουν το κεφάλι στην τουρκική... υπερδύναμη!

Είναι άραγε τόσο περήφανοι οι Τούρκοι για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει που θεωρούν ότι πρέπει να τα διαφημίζουν;

Η επόμενη ταινία τους θα έχει να κάνει μήπως με την καταστροφή της Σμύρνης ή την εισβολή στην Κύπρο; 

Ή μήπως θεωρούν ότι με τέτοιου είδους κινήσεις θα γίνουν... Ευρωπαίοι;

Δείτε το trailer της ταινίας:

http://www.newsbomb.gr/ethnika/story/233259/propagandistiko-paralirima-apo-toys-toyrkoys

Συλλογή υπογραφών για την απόσυρση του σήριαλ «Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής»

Το θράσος του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού Αντένα ξεπερνάει κάθε όριο. Αφού πρώτα εγκαινίασε την πλημμύρα των τουρκικών σήριαλ που επεκτάθηκαν ήδη στο Μέγκα και στον Άλφα, τώρα επιχειρεί ένα ακόμα βήμα: Να παρουσιάσει, με τυμπανοκρουσίες, έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τον Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση.

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΠΩΣ "ΠΑΙΖΟΥΝ" ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ...

Πριν λίγα χρόνια, στην Ελλάδα αποσύρθηκε από την τηλεόραση η διαφήμιση μιας πολύ γνωστής ασφαλιστικής εταιρείας για τον εξής λόγο: παρουσίαζε ένα μικρό κοριτσάκι να τρέχει προς τη μητέρα που ήταν έτοιμη να το αγκαλιάσει σφιχτά. Μετά από την εξέταση του φιλμ ανακαλύφθηκε η ύπαρξη εμβόλιμων καρέ όπου είχαν σκηνές πολέμου με νεκρούς και τραυματίες με πρόσωπα παραμορφωμένα κτλ. Η «Επιτροπή Ελέγχου Διαφημίσεων» ..αποφάνθηκε πως τα παρεμβαλλόμενα καρέ, δημιουργούσαν ένα αίσθημα ανασφάλειας και φόβου στο θεατή, προκειμένου να νιώσει την ανάγκη ασφάλισής του από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία.
Σήμερα που πλήθυναν τα μέσα επικοινωνίας, πύκνωσαν οι ιδέες και 
αυξήθηκαν τα κάθε λογής συμφέροντα, έχουμε κυριολεκτικά κατακλυσθεί από ένα συρφετό μηνυμάτων για οτιδήποτε. Άλλα στοχεύουν την τσέπη μας και άλλα το πνεύμα μας. Απευθύνονται στην κάθε ηλικία, μα περισσότερο στη νεολαία. Για τη μετάδοσή τους χρησιμοποιούνται όλες οι μέθοδοι, κάθε επίτευγμα της τεχνικής. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους είναι σχετική. Και αυτό γιατί απευθύνονται στο ενσυνείδητό μας οπότε ο καθένας μπορεί να τα σκεφθεί, να τα κριτικάρει, να τα ερευνήσει σε βάθος και στη συνέχεια να τα δεχθεί ή να τα απορρίψει, ανάλογα με το πόσο σωστά, ενημερωμένος και πληροφορημένος, είναι αυτός. Βέβαια οι απληροφόρητοι και οι μη σωστά σκεπτόμενοι μπορούν να παρασυρθούν. Αλλά και αυτοί μετά το πάθημά τους, μπορούν να αλλάξουν στάση. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον…
Όμως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ή εταιρίες που θέλουν οπωσδήποτε να πετύχουν το σκοπό τους. Θέλουν το μήνυμα τους να έχει το αποτέλεσμα που επιθυμούν πάση θυσία. Ακόμα και αν αυτό είναι σκοτεινό και φοβερό. Και επειδή είναι αδύνατο να επιτευχθεί όταν απευθύνονται στο ενσυνείδητό μας, σκέφτηκαν να απευθυνθούν στο υποσυνείδητό μας. Εκεί πια το αποτέλεσμα του μηνύματός τους θα είναι σίγουρο, βέβαιο και άμεσο. Πως όμως και με ποιο τρόπο;
Τι είναι τα υποσυνείδητα μηνύματα;
Τα μηνύματα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μηνύματα που εκπέμπονται την ώρα που «παίζεται» και ακούγεται ο δίσκος, η κασέτα ή η κινηματογραφική – τηλεοπτική ταινία, χωρίς να ακούγονται ή να βλέπονται συνειδητά, συλλαμβάνονται όμως και γίνονται αντιληπτά από το υποσυνείδητο. Γιατί το μήνυμα που στέλνεται στον ακροατή ή θεατή χωρίς καν να το αντιληφθεί με τις αισθήσεις του άμεσα. Οπότε η ενσυνείδητη γνώση και θέλησή του μη διακρίνοντάς το δεν μπορεί να το αναλύσει, να το κρίνει έτσι ώστε να το δεχθεί ή να το απορρίψει. Ωστόσο αυτό έχει καταγραφεί μυστικά στο υποσυνείδητο, σαν σε κάποιο αρχείο στον υπολογιστή μας. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, έχουμε σαφώς παραβίαση της ελευθερίας, της λογικής, της συνείδησης και τέλος της όλης προσωπικότητας του ατόμου. Είναι μια αθέμιτη μέθοδος με την οποία επιχειρείται και στο τέλος εύκολα κατορθώνεται η λεγόμενη πλύση εγκεφάλου, όπως θα διαπιστώσουμε παρακάτω. Τα υποσυνείδητα μηνύματα μεταδίδονται με κάθε μέσο… ακουστικό, οπτικό ή και έντυπο ακόμη.
Η ιστορία τους φαίνεται ότι άρχισε το 1956 από κάποιον James Vicory στις ΗΠΑ και την εταιρεία του «Subliminal Projection Company», προκειμένου να πουλήσει την ανακάλυψή του. Είχε βρει το εξής τέχνασμα. Στην οθόνη του κινηματογράφου, κάθε 150 sec και μόνο για κάθε 1/8 του sec θα προβαλλόταν το μήνυμα που επιθυμούσε ο πελάτης, με σκοπό την αύξηση των πωλήσεων. Η διαφήμιση -όπως γίνεται φανερό- θα γινόταν χωρίς καν το κοινό να καταλάβει το παραμικρό. Πραγματικά, κατά τη διάρκεια προβολής κινηματογραφικών ταινιών, κατόρθωσαν να παρεμβάλουν οπτικά υποσυνείδητα μηνύματα του τύπου «ΦΑΕ ΠΟΠ-ΚΟΡΝ», «ΠΙΕΣ COCA-COLA». Σε στατιστικές που αργότερα έγιναν στα κυλικεία των κινηματογράφων και σε μεγάλους αριθμού θεατών (περί 25.000) διαπιστώθηκε αύξηση της κατανάλωσης ποπ-κόρν κατά 57,5% και της COCA-COLA κατά 18%.
Ένα χρόνο αργότερα το 1957 δημιουργήθηκε και άλλη εταιρεία στις ΗΠΑ η «Precoy Process and Equipment Corporation» με βασικό της σκοπό την τοποθέτηση υποσυνείδητων μηνυμάτων σε ταινίες καθώς και σε μουσικές εκπομπές. Αυτοί κάνανε αίτηση και για ευρεσιτεχνία. Το ίδιο έτος στο Σικάγο, ραδιοφωνικός σταθμός πωλούσε το χρόνο για διαφημίσεις με υποσυνείδητα μηνύματα για 1.000 δολάρια.
Επίσης την ίδια εποχή στη Λουϊζιάνα των ΗΠΑ, κάποιος καθηγητής Δρ. Χολ. Μπέκερ ο οποίος κατείχε εξέχουσα θέση στο Πανεπιστήμιο Τολέϊν για 24 χρόνια δούλεψε πάνω σε μια εφεύρεση, ενώ είχε λάβει ένα τεράστιο ποσό για την εποχή ως ερευνητικό κεφάλαιο. Το σχέδιο ήταν να χρησιμοποιήσει την επινόησή του, για την προβολή υποσυνείδητων μηνυμάτων για το δημόσιο συμφέρον. Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικών εκπομπών προβαλλόταν μηνύματα του τύπου «Να οδηγείτε προσεκτικά». Η προσπάθεια αυτή όμως δεν απέδωσε λόγω αντίδρασης του κοινού όταν αυτό έγινε ευρύτερα γνωστό.
Αργότερα το 1968 και για πρώτη φορά στην ιστορία της δισκογραφίας, οι Μπητλς χρησιμοποιούσαν σε δίσκους τους υποσυνείδητα μηνύματα, αρχής γενομένης με το «Λευκό Άλμπουμ» τους. Οι «ψίθυροι» του θανάτου του Πωλ, μέλος ως γνωστόν του συγκροτήματος, τους έδωσε μεγαλύτερη δημοσιότητα και είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της φήμης και των πωλήσεων των δίσκων τους. Από τότε τους μιμήθηκαν όλοι σχεδόν οι ροκ αστέρες.
Βέβαια υπήρξαν και οι πρώτες αντιδράσεις από διάφορους ανθρώπους καθώς και έντυπα μέσα. Περιοδικά, όπως το «New Yorker» που έγραψε χαρακτηριστικά ότι «τα υποσυνείδητα μηνύματα εισέβαλαν στο μυαλό και το διέλυσαν» και το «New Day» του οποίου τα δημοσιεύματα προκάλεσαν μεγάλο θόρυβο, όταν αποκαλούσε τα υποσυνείδητα μηνύματα «ως την πιο επικίνδυνη εφεύρεση ύστερα από την ατομική βόμβα». Ωστόσο εκείνη την εποχή, και προς μεγάλη έκπληξη όλων -αν και προτάθηκαν σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις για το ζήτημα- δεν έγινε τίποτε τελικά. Τα παράπονα εξασθένησαν και η όλη υπόθεση φάνηκε να χάνεται ήσυχα το έτος 1970. Όμως οι ερευνητές, συνέχισαν πυρετωδώς τις έρευνές τους στο συγκεκριμένο τομέα.
Αργότερα το 1973, το περιοδικό «Advertisement» στις ΗΠΑ έγραφε πως η εκεί αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της «TOYOTA» χρησιμοποιούσε τέτοιου είδους εικόνες για να αυξήσει τις πωλήσεις της. Την ίδια χρονιά τουλάχιστον 13 μεγάλες διαφημιστικές ερευνητικές εταιρίες στη Ν. Υόρκη, Σικάγο και Τορόντο του Καναδά προσέφεραν στους διαφημιστές τρόπους για μετάδοση υποσυνειδήτων μηνυμάτων έναντι αμοιβής.
Νέες διαμαρτυρίες ακολούθησαν, και η επιτροπή ομοσπονδιακών επικοινωνιών των ΗΠΑ διαπίστωσε πως η όλη κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου και προειδοποιούσε τους σταθμούς ότι η χρήση τέτοιων τεχνικών είναι «αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον» και ακόμη πως «είτε αποτελεσματικές είτε όχι, τέτοιες αναμεταδόσεις έχουν ως πραγματικό στόχο να εξαπατήσουν».
Το 1974 ένας Καναδός παραγωγός εκπομπών, αποκάλυψε τη χρήση τέτοιων μηνυμάτων, αυτή τη φορά στη «Φωνή της Αμερικής» και στο «Ράδιο της Μόσχας». Τα υποσυνείδητα μηνύματα είχαν μπει και στην υπηρεσία του Ψυχρού Πολέμου.
Το 1978 ο προαναφερθείς ερευνητής Μπέκερ κατασκεύασε ειδικό κασετόφωνο το οποίο είναι ικανό να λαμβάνει, να κάνει μίξει, και να αναμεταδίδει υλικό από δύο διαφορετικές πηγές, προσαρμόζοντας ταυτόχρονα το μήνυμα, έτσι ώστε να γίνεται αντιληπτό μόνο υποσυνείδητα. Η τεχνική χρησιμοποιήθηκε στα πολυκαταστήματα για περιορισμό των κλοπών. Μάλιστα καταγράφηκαν επιτυχίες της τάξεως του 80% στον τομέα ελέγχου των κλοπών, χάρις σ’ αυτή τη μέθοδο, όπου ταυτόχρονα την ώρα που ακουγόταν ευχάριστη μουσική υπήρχε μήνυμα όπως «Να είσαι τίμιος, μην κλέψεις» και αυτό μεταδιδόταν 9.000 φορές την ώρα. Το περιοδικό «TIME» που εκτίμησε πολύ το τέχνασμα αυτό και σε ένα άρθρο του περιέγραψε λεπτομερώς πως λειτουργεί.
Υποσυνείδητα μηνύματα έφτασαν να χρησιμοποιούνται, και στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και χόκεϊ των ΗΠΑ και του Καναδά για να αυξηθούν οι επιτυχίες των ομάδων.
Επίσης υποσυνείδητα μηνύματα χρησιμοποιούσαν ακόμη και οι υποψήφιοι γερουσιαστές των ΗΠΑ, στα δίλεπτα των τηλεοπτικών τους σποτ.
Το 1983 στο Μίσιγκαν, μια μικρή εταιρεία με το όνομα «Stimutech» τελειοποίησε την παραγωγή υποσυνείδητων μηνυμάτων από Computer. Αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται και να μεταδίδονται από την τηλεόραση, σε οποιοδήποτε διαφημιστικό σποτ.
Το 1982-83 ήταν και η πρώτη χρονιά που ψηφίστηκαν οι πρώτοι νόμοι προστασίας του κοινού από τα υποσυνείδητα μηνύματα μετά από άσκηση σημαντικών πιέσεων και προσπάθειες ετών.
Η ιστορία και η αποτελεσματικότητά τους
Προχωρώντας θα δείξω την τεχνική παραγωγής όσο και της μετάδοσης υποσυνείδητων μηνυμάτων. Ανάλογα με το αν έχουμε ακουστικό, οπτικό ή έντυπο μέσο είναι διαφορετική η τεχνική και η δράση τους πάνω μας.
α) Ακουστικά μέσα: Δίσκοι, κασέτες κτλ. Στη περίπτωση αυτή για να μεταδοθούν τα υποσυνείδητα μηνύματα, οι φράσεις καταγράφονται αντίστροφα στο δίσκο, οπότε μπορούν να γίνουν αντιληπτές και από τις αισθήσεις μας, όταν ο δίσκος κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση. Είναι σαν να χρησιμοποιούμε καθρέπτη για να διαβάσουμε λέξεις που είναι γραμμένες ανάποδα. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή ως «ανάστροφη κάλυψη». Έτσι όταν ο δίσκος παίζεται κανονικά, αυτό που αντιλαμβάνεται ο ακροατής με την ακοή του, είναι μόνον το τραγούδι που υπάρχει στο δίσκο και το πολύ πολύ να ακούσει στο σημείο που υπάρχει το υποσυνείδητο μήνυμα κάποιους ακαταλαβίστικους ήχους, σαν γεμίσματα στον ήχο.
Για την καταγραφή των υποσυνείδητων μηνυμάτων στο δίσκο χρησιμοποιούνται οι εξής μέθοδοι:
Η πρώτη αφορά την εγγραφή με πολύ χαμηλές συχνότητες. Έτσι εάν κάποιος δυναμώσει την ένταση του στερεοφωνικού του, τότε το μήνυμα μπορεί να ακουστεί στο βάθος κάπως καθαρά.
Η δεύτερη είναι να εγγραφούν τα μηνύματα σ’ ένα κανάλι ήχου. Έτσι σε κάποιο κανάλι προστίθεται το υποσυνείδητο μήνυμα, και καλύπτεται, από τη μουσική του άλλου καναλιού. Χρησιμοποιώντας το balance είναι δυνατό να απομονωθεί το μήνυμα.
Η τρίτη είναι αυτή με την οποία ηχογραφείται το μήνυμα πάνω στη μουσική, αλλά με τέτοιο τρόπο, που να χρειάζεται να παιχτεί σε διαφορετική ταχύτητα από αυτή που παίζεται ο δίσκος, για να ακουστεί κανονικά. Θα μπορούσε να γίνει έτσι αντιληπτό αν επιβραδύναμε με το δάχτυλό μας ή επιταχύναμε την κίνηση του πλατό του πικάπ.
Η τέταρτη μέθοδος είναι η ανάποδη ηχογράφηση που είναι και η πλέον χρησιμοποιούμενη. Το μήνυμα γράφεται σε μαγνητική ταινία. Παίζουμε αυτή την ταινία ανάποδα και την μεταγράφουμε σε μια άλλη, θα έχουμε έτοιμο το ανάποδο μήνυμα που θα μπορούμε να το προσθέσουμε σε οποιοδήποτε σημείο του τραγουδιού. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται -περισσότερο για εφέ- σε πλήθος τραγουδιών. Αναφέρω ως παράδειγμα το τραγούδι των Μπήτλς «Rain». Προς το τέλος του τραγουδιού, ακούγονται ακατάληπτοι στίχοι να τραγουδιούνται από κάποια φωνή. Σ’ αυτό το σημείο αν ο δίσκος παιχτεί ανάστροφα, ακούγεται ο Τζών Λένον να λέει κανονικά του στίχους του τραγουδιού. Το ίδιο συμβαίνει και στο τραγούδι «Ανατολίτισσα» της Πωλίνα.
Οι Μπήτλς είχαν δηλώσει τότε, ότι η αντιστροφή αυτή έγινε εντελώς τυχαία.
Τέλος πρέπει να αναφέρουμε ότι και ο ρυθμός μετάδοσης της μουσικής μπορεί να ασκήσει επίδραση υποσυνείδητη στην ύπαρξή μας. Ο ρυθμός, για παράδειγμα, της ροκ μουσικής επιδρά στον οργανισμό μας έτσι, που μπορεί να προκαλέσει αύξηση των καρδιακών παλμών και παράλληλα αύξηση του ποσοστού αδρεναλίνης στο αίμα.
β) Οπτικά μέσα: Κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές ταινίες. Εδώ κάθε sec κινηματογραφικού φιλμ αναλύεται σε 24 καρέ, πράγμα που εξασφαλίζει φυσιολογική κίνηση στην οθόνη. Αν τα καρέ είναι λιγότερα στο sec, τότε οι κινήσεις των ηθοποιών θα φαίνονται αργές, ή το αντίστροφο. Αν σ’ όλα αυτά τα 24 καρέ αφαιρεθούν π.χ. 3 και αντικατασταθούν με άλλα, το μάτι μας θα αντιληφθεί την παρεμβολή των ξένων καρέ σαν μια στιγμιαία λάμψη διάρκειας μόλις 1/8 του sec (δηλαδή όσος χρόνος απαιτείται για το ανοιγόκλειμα των βλεφάρων μας), ο εγκέφαλος όμως θα σχηματίσει μια γενική ιδέα του περιεχομένου των καρέ αυτών κι επειδή δεν μπορεί να το κατανοήσει θα το περάσει και θα το αποθηκεύσει στο υποσυνείδητο. Να σημειώσουμε, πως για όλα αυτά ο θεατής δεν αντιλαμβάνεται τίποτε. Αυτή είναι και η πιο συνηθισμένη μέθοδος. Βέβαια η μέθοδος τελειοποιείται π.χ. στο βιντεοκλίπ, εάν χρησιμοποιήσουμε φωτεινά εφέ. Όσο πιο γρήγορη διαδοχή φωτός –σκότους έχουμε, τόσο αποδυναμώνεται η αίσθηση προσανατολισμού, κρίσης και αντανακλαστικών του θεατή.
γ) Έντυπα μέσα: Εφημερίδες, περιοδικά, εξώφυλλα δίσκων κτλ. Πολλές δισκογραφικές εταιρείες κολακεύονται να λένε πως πολλά εξώφυλλα δίσκων, είναι πραγματικά έργα τέχνης. Το ίδιο παρατηρείται και με τις διαφημίσεις διαφόρων προϊόντων. Πραγματικά χρειάζεται πολύ τέχνη για να πεις τόσα πράγματα, να μεταδώσεις σε κάθε κατεύθυνση πλήθος μηνυμάτων μέσα από τον περιορισμένο χώρο ενός εξωφύλλου δίσκου ή μιας σελίδας με τη διαφήμιση ενός προϊόντος.
Εδώ με στατική εικόνα το υποσυνείδητο δέχεται εικόνες και παραστάσεις που το μάτι αδυνατεί να συλλάβει. Για παράδειγμα τα εξώφυλλα των δίσκων πάντοτε έχουν κάτι να πουν, ανεξάρτητα απ’ το αν είναι μια συγκεκριμένη φωτογραφία ή ένα αφηρημένο σχήμα. Αν προσέξετε καλά θα δείτε πως μέσα από διάφορες συνθέσεις, σχηματισμούς και χρωματισμούς, δεν λείπουν αναποδογυρισμένα τρίγωνα, πυραμίδες, μαγικοί κύκλοι, κι ένα σωρό άλλα σύμβολα σατανισμού και μαγείας. Μια βόλτα σε κάποιο κοντινό σας δισκοπωλείο θα σας πείσει για όλα τα παραπάνω.
Επίσης είναι απερίγραπτο, το τι γίνεται προκειμένου να αγοράσει ο καταναλωτής ένα προϊόν. Στην κυριολεξία «θέλει δεν θέλει». Πως γίνεται αυτό; Πως η διαφήμιση επιδρά μέσω του υποσυνείδητου; Η ψυχολογία έχει αποδείξει πως αυτό γίνεται με 2 τρόπους. Μέσω του ενστίκτου της αναπαραγωγής και μέσω του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης. Αν το μήνυμα που δεχόμαστε από μια διαφήμιση, συνοδεύεται από εικόνες ή φράσεις που σχετίζονται με το sex ή το θάνατο, τότε περνάει στο υποσυνείδητο και καταγράφεται εκεί, χωρίς καν να το αντιληφθούμε. Εξυπακούεται ότι οι φράσεις και οι εικόνες αυτές είναι με πολύ τέχνη κρυμμένες. Γιατί αν ήταν φανερές, η αντίδρασή μας θα ήταν δεδομένη.
Ας δούμε στις διαφάνειες τώρα μερικά παραδείγματα τέτοιων διαφημίσεων.
Για να κατανοηθεί καλύτερα η δράση των υποσυνείδητων μηνυμάτων πάνω μας πρέπει να αναφέρουμε εδώ τι λέει η Ψυχολογία για το υποσυνείδητο του ανθρώπου. Έτσι λοιπόν οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι το υποσυνείδητο έχει την ικανότητα να επιλέγει, ν’ ανακατατάσσει και ν’ αναδιοργανώνει το υλικό του κι ύστερα να το προσφέρει τροποποιημένο στη συνείδηση, ώστε αυτή να κατορθώνει, χρησιμοποιώντας αυτό το τροποποιημένο υλικό, να αντιμετωπίζει τα διάφορα προβλήματα της ζωής.
Η τεχνική παραγωγής και μετάδοσής τους και η δράση τους πάνω μας
Άραγε πως είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν κατά τρόπο άμεσο και αποτελεσματικό; Κατά πρώτον φαίνεται ότι δεν υπάρχει εύκολος τέτοιος τρόπος. Γιατί δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί τι ακούμε ή τι βλέπουμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τελικά δεν υπάρχει λύση; Ας μην πούμε όμως κάτι τέτοιο. Γιατί η δράση – αντίδρασή μας, μπορεί να χωριστεί σε 2 κατηγορίες: την ατομική και τη συλλογική – ομαδική.
Ας πάρουμε την πρώτη: Να απορρίψουμε κάθε μουσικό είδος που περιέχει τέτοια υποσυνείδητα μηνύματα, αφού στραφούμε σε εκείνα τα είδη που τα διακρίνουν αποδεδειγμένα οι ανώτεροι προσανατολισμοί και επιδιώξεις, οι πνευματικές αξίες και στόχοι. Αυτή μας η επιλογή αμέσως θα βάζει στην άκρη, την υποκουλτούρα, τα σκουπίδια, και τις απαξίες που λανσάρονται από παντού.
Όσον αφορά τη συλλογική / ομαδική θα πούμε τα εξής: Πρώτον, την άσκηση πίεσης για λήψη νομοθετικών μέτρων από την πολιτεία, όπως έγινε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Αυτό θα περιγραφεί και αναλυτικότερα, στις επόμενες γραμμές. Δεύτερον, το μποϊκοτάρισμα των δίσκων, που συνειδητά ή ασυνείδητα χρησιμοποιούν τέτοια μέσα. Πίσω από όλα είναι το χρήμα, το κέρδος, η δόξα, οι πωλήσεις. Όταν αυτά θιγούν, να δείτε πως όλοι οι γνωστοί και άγνωστοι παράγοντες της μουσικής βιομηχανίας θα ελέγχουν πια την κάθε τους φράση, κανονικά και αντίστροφα, πριν ο δίσκος τους κυκλοφορήσει στην αγορά.
Πως αντιμετωπίζονται οι ως τώρα ψηφισθέντες νόμοι;
Ας δούμε λοιπόν τι έχουν καταφέρει κάποιοι συνάνθρωποί μας σε άλλες χώρες του κόσμου σ’ αυτό το ζήτημα.
Σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών γράφει μεταξύ άλλων:
«Η πρόσληψη μηνυμάτων που απευθύνονται στο υποσυνείδητο είναι καταδικαστέα. Αποτελεί κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και ακόμη «η τροποποίηση ή ακόμη και η διαγραφή μιας κουλτούρας είναι δυνατή μέσω των υποσυνείδητων μηνυμάτων».
Η Βουλή των αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε το 1982 νομοσχέδιο το οποίο υποχρεώνει τις δισκογραφικές εταιρείες να αναφέρουν στα εξώφυλλα των δίσκων τους, την ύπαρξη τέτοιων μηνυμάτων.
Το 1983 η γερουσία του Άρκανσο των ΗΠΑ ψήφισε παρόμοιο νομοσχέδιο, το οποίο επιπλέον υποχρεώνει τις εταιρείες να γράφουν στο εξώφυλλο των δίσκων του, το περιεχόμενο των υποσυνείδητων μηνυμάτων που περιέχουν.
Το Βέλγιο απαγόρευσε εντελώς όλη αυτή την τεχνολογία ως την πιο ύπουλη και επικίνδυνη εισβολή στην ιδιωτική ζωή, με τιμωρία πάνω από 1 έτος φυλάκιση και πρόστιμα πάνω από 10.000 φράγκα.
Το ίδιο ισχύει και στη Μ. Βρετανία.
Αυτά συμβαίνουν σε μερικές χώρες, γι’ αυτό ας προβληματιστούμε για το τι θα γίνει με εμάς. Ας σκεφτούμε πως βρισκόμαστε πια στο κατώφλι της εισβολής στο τελευταίο προπύργιο της ιδιωτικής ζωής του ατόμου, που είναι το ίδιο πνεύμα και αυτές οι σκέψεις του.
Κυρίες και κύριοι, μετά από όλα αυτά που διαβάσατε είμαι σίγουρος ότι έχετε κατανοήσει πλήρως ποιος είναι ο κίνδυνος, και που βρίσκεται η λύση του. Βρίσκεται στα χέρια όλων των ευαισθητοποιημένων ανθρώπων του πλανήτη μας. Στα δικά σας χέρια.
Πρέπει να σας πω ότι νοιώθω πολύ ευτυχής που μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα έστω και σε ένα σύνολο τόσο λίγων ανθρώπων και πιστεύω, ότι με όλα αυτά που είπα, άγγιξα την ευαίσθητη περιοχή της ψυχής σας, και αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θα τα σκεφθείτε σοβαρά.
Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία υγιής, αν δεν υπάρξει κάποιος έλεγχος όλων αυτών των πραγμάτων που αναφέραμε. Η εξουσία των υποσυνείδητων μηνυμάτων πρέπει να τεθεί ολοκληρωτικά στο φως της ημέρας. Γιατί στην πραγματικότητα οι εχθροί της κοινωνίας μας δεν έχουν παρά μικρή επίγνωση αυτής της εξουσίας των υποσυνείδητων μηνυμάτων. Μελλοντικά μπορεί να γίνει ακόμη περισσότερο επικίνδυνο. Τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τον κίνδυνο και να υποβάλλουμε κάποιον έλεγχο με τα μέσα, τρόπους που προανέφερα. Αυτά τα μέσα, οι τρόποι, φαίνονται ως τα καλύτερα, ίσως, τα μόνα δυνατά. Όμως, ίσως κάποιοι άλλοι, μπορούν να κάνουν καλύτερες προτάσεις παρέμβασης από αυτές που ήδη αναφέρθηκαν.









Πηγη Πηγη

Από το katohika

kalyterotera.gr

Η ιστορία της υποδούλωσης σου

ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΠΑΖΛ ΑΡΘΡΩΝ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ http://www.ramnousia.com.

Διαβάστε το με προσοχή και δείτε τα βίντεο ΟΛΟΙ!!!

Η Ιστορία της υποδούλωσης σου. μέρος 1ο :

Η ωμή αλήθεια γύρω από την εκμετάλλευση των ανθρώπινων κοινωνιών από τους εξουσιαστές που, μέσα στους αιώνες, αυτοπροσδιορίζονται ως "ιδιοκτήτες της ανθρωπότητας" (χωρίς αυτό να αποτελεί κανενός είδους υπερβολή).

Μια σύντομη αφήγηση της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών, δοσμένη με τρόπο τέτοιο, ώστε να καταφέρει να "αφυπνίσει" ακόμα και τον πιο πειθήνιο και "δουλικό" υπηρέτη του συστήματος.

διαβάστε περισσότερα...

Η ιστορία της υποδούλωσής σου, μέρος 2ο : Η Τηλεόραση

Το πιο σημαντικό εργαλείο που χρησιμοποιείτε για να κρατάει τον κόσμο υπό έλεγχο και τους εμποδίζει να αφυπνιστούν είναι η Τηλεόραση!

Είναι το πιο διεισδυτικό υπνωτιστικό και προπαγανδιστικό εργαλείο που ανακαλύφτηκε ποτέ! Διδάσκει τους ανθρώπους τι να σκέπτονται και Όχι πως να σκέπτονται.

Έχει δώσει στους ανθρώπους μια εντελώς ψεύτικη αντίληψη για την κοινωνία μας.

διαβάστε περισσότερα...

Η ιστορία της υποδούλωσής σου, μέρος 3ο : Το σύστημα.

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ

Μια σημαντική και επί της ουσίας πολιτική ομιλία του Ρον Πολ, ο οποίος είναι από τους ελάχιστους έντιμους πολιτικούς της Αμερικής.

Έκανε οδυνηρή για τη χώρα του αυτοκριτική, εκστομίζοντας αλήθειες, και επικρίνοντας αυστηρά και αδίστακτα τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, το υπάρχον σύστημα, την Παγκοσμιοποίηση, και τα αποτελέσματα αυτής.

διαβάστε περισσότερα...

Πηγή: Η Ιστορία της υποδούλωσης σου. - RAMNOUSIA

Ψυχολογία των μαζών και προπαγάνδα

Οι κοινωνίες και οι μάζες είναι χειραγωγήσιμες.

Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, πατέρας της ψυχολογίας, στο βιβλίο του η ψυχολογία των μαζών και η ανάλυση του εγώ, αναλύει τα βασικά χαρακτηριστικά της ψυχολογίας των κοινωνιών αναφέροντας πως οι μάζες διακατέχονται από τα αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου τα οποία ως επί το πλείστον είναι βίαια, επιθετικά και σεξουαλικά. Αυτές οι δυνάμεις μπορεί να οδηγήσουν τις κοινωνίες στο χάος. Ακόμη ισχυριζόταν ότι οι μάζες είναι χειραγωγίσιμες, είναι εύπλαστες κι ότι μπορείς να αγγίξεις τις επιθυμίες και τους φόβους τους και να τους χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου.

Έπειτα από αυτές τις παρατηρήσεις του Φρόιντ αναπτύχθηκαν πολλές θεωρίες και μέθοδοι για την χειραγώγηση της ψυχολογίας των μαζών και των έλεγχο των κοινωνιών.

Μπερνέζ, ο πατέρας των Δημοσίων σχέσεων.
Κύριος εκφραστής των θεωριών αυτών ήταν ο μαθητής και ανιψιός του Φρόιντ, Έντουαρντ Μπερνέζ, ο οποίος θεωρείται και ο πατέρας των «Δημοσίων Σχέσεων» και ο άνθρωπος που έπλασε την κοινωνία της κατανάλωσης.

Ο Μπερνέζ, δίδαξε πρώτος πώς η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παραγωγής με ασυνείδητες επιθυμίες, πείθει τον κόσμο να αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται. Προέκυψε έτσι μια νέα πολιτική ιδέα για τον έλεγχο της μάζας η οποία υποστήριζε ότι όταν ικανοποιούνται οι ασυνείδητες επιθυμίες του κόσμου, τότε αυτός γίνεται «ευτυχισμένος» και πειθήνιος. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η εποχή του καταναλωτισμού η οποία κυριαρχεί έως σήμερα στον δυτικό κυρίως κόσμο, επηρεάζοντας σταθερά τους φόβους και τις επιθυμίες

Χειραγώγηση του φόβου και των επιθυμιών
Οι άνθρωποι ήθελαν πια να αποκτήσουν –ή έστω να κατασκευάσουν ή να δανειστούν - έναν εαυτό, ανεξάρτητο και διαφορετικό απ’ όλους τους άλλους -κι αυτή ακριβώς την εικόνα άρχισε να τους πουλάει η διαφήμιση. Η παλιότερη ιδέα περί της αξίας του ατόμου, που είχε εισαχθεί με τον Διαφωτισμό, συμπληρώθηκε με τη νέα ιδέα πως το άτομο είναι οι επιθυμίες του, και πήρε την αξία θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Χάρη στις μελετημένες εκστρατείες του Μπερνέζ, οι τεχνικές της διαφήμισης έγιναν το μαγικό ραβδί που μας κρατάει μονίμως σε μια μαζική (και μαγική) αυταρέσκεια.

Καθώς η κοινωνία απέρριπτε την προπαγάνδα μετά τον πόλεμο, ο Μπερνέζ επινόησε ένα πιο ελκυστικό όνομα για την κοινωνική εκδοχή της: «Δημόσιες Σχέσεις». Άρχισε να μελετά επισταμένα τα έργα του θείου του. Σύντομα ανακάλυψε ότι δεν χειραγωγεί η πληροφορία τα πλήθη, άποψη που επικρατούσε έως τότε, αλλά το ασυνείδητο. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το μυαλό της λαϊκής κυρίως τάξης και να μελετά τα συναισθήματά της. Έδειξε το μεγάλο του ταλέντο στη χειραγώγηση των ασυνείδητων επιθυμιών όταν εταιρίες τσιγάρων του ζήτησαν να διερευνήσει τρόπους να αυξήσουν την πελατεία τους και να πείσει και τις γυναίκες να καπνίσουν, θέαμα που έως τότε θεωρούνταν ταμπού.

Οι δάδες της ελευθερίας
Την εποχή εκείνη οι γυναίκες δεν κάπνιζαν δημόσια, πράγμα που περιόριζε στο μισό τους πιθανούς αγοραστές. Ο Μπερνέζ είχε την ιδέα να υποβληθεί ένα δείγμα γυναικών σε ψυχανάλυση, ώστε να φανεί τι πραγματικά σημαίνει το προϊόν γι αυτές. Το συμπέρασμα ήταν πως σε βαθύτερο επίπεδο οι γυναίκες συνέδεαν το κάπνισμα με την ανδρική σεξουαλική εξουσία και την χειραφέτηση. Έτσι οργανώθηκε η ανάλογη διαφημιστική καμπάνια, με μηνύματα που συνέδεαν εντέχνως το κάπνισμα με την ανεξαρτησία. Με την πρόθυμη συνεργασία των φεμινιστριών, που στη διάρκεια μιας παρέλασης οργάνωσαν την πρώτη δημόσια εμφάνιση γυναικών που κάπνιζαν αυτό που οι ίδιες ονόμαζαν "δάδες της ελευθερίας" (torches of freedom), ο παρθένος στην διαφήμιση πληθυσμός υπέκυψε στο δέλεαρ κι έτσι έκτοτε όλες οι γυναίκες του πλανήτη απέκτησαν το δικαίωμα στην "εσωτερική" παρόρμηση να καπνίσουν.

Αυτή ήταν ίσως η πρώτη φορά που η ανάγκη για χειραφέτηση χρησιμοποιούνταν τόσο ξεκάθαρα για χάρη ευτελών (δηλαδή αμιγώς οικονομικών) μηχανισμών χειραγώγησης.

Γιατί ο κόσμος αγοράζει πράγματα που δεν χρειάζεται
Μετά τον πόλεμο, οι εταιρίες μαζικής παραγωγής αντιμετώπισαν το φόβο του πλεονάσματος κι ήταν αναγκαίο να πείσουν τον κόσμο πως έπρεπε να αγοράσει αυτά τα προϊόντα, έπρεπε ο κόσμος να εκπαιδευτεί ώστε να επιθυμεί νέα πράγματα προτού καν χαλάσουν τα παλιά. Έπρεπε με λίγα λόγια να δημιουργηθεί μια νέα νοοτροπία: οι επιθυμίες όφειλαν να ξεπερνούν τις ανάγκες, σημασία είχε να αγοράζει η μάζα προϊόντα που δεν χρειάζεται αλλά που επιθυμεί. Ο Μπερνέζ, ανέπτυξε διάφορες τεχνικές ώθησης προς τη μαζική κατανάλωση τη δεκαετία του 1920 οι οποίες εφαρμόζονται έως σήμερα. Συνέδεσε τα προϊόντα με αστέρες του κινηματογράφου, έπεισε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να προωθήσουν τα αυτοκίνητά τους ως σύμβολα αρρενωπότητας, ξεκίνησε το "product placement" στις ταινίες.

Το κύμα καταναλωτισμού που ακολούθησε οδήγησε με τη σειρά του στην έκρηξη του χρηματιστηρίου καθώς και εδώ ενεπλάκη ο Μπερνέζ: δημιούργησε και στήριξε την αντίληψη ότι και η εργατική τάξη μπορούσε να αγοράσει μετοχές δανειζόμενη από τις τράπεζες τις οποίες ο ίδιος εκπροσωπούσε.

Η μάζα πρέπει να κατευθύνεται στην κατανάλωση
Ο Μπερνέζ επίσης υποστήριζε πως ο πιο ασφαλής τρόπος για να προστατευτεί η δημοκρατία είναι να αποσπάται η προσοχή της μάζας από επικίνδυνες πολιτικές ιδέες και έντεχνα να κατευθύνεται μόνο προς την κατανάλωση. Ως μόνη εξαίρεση πρότεινε τον τεχνητά και διαρκώς υποδαυλιζόμενο φόβο και απέχθεια προς "τους κομμουνιστές" (με δυο λόγια, η θεωρία του ήταν: "ο ασυνείδητος φόβος φυλάει τα έρμα …"). Ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ τελικά υιοθέτησε την άποψη του και οι αμερικανοί άρχισαν έκτοτε μαζικά να φοβούνται και να καταναλώνουν. Το ίδιο ακριβώς καλλιεργήθηκε σε Αμερική και Ευρώπη και μετά την 11η Σεπτεμβρίου: υπεραπλουστευτικές ερμηνείες περί "καλού και κακού" και μαζική κατανάλωση ήταν και εδώ το κυρίαρχο μοτίβο -ελάχιστα βασισμένο στην αλήθεια, αλλά πολύ ανακουφιστικό για τις μάζες.

Δεν κυβερνά ο λαός αλλά οι επιθυμίες του
Η κόρη του Μπερνέζ, Αν Μπερνέζ αναφέρει σχετικά: «Ο πατέρας μου χειραγώγησε τον κόσμο κάνοντας τον να πιστεύει ότι δεν θα είχε πραγματική δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό και ελεύθερη αγορά […]
Υπαινίσσονταν ότι δημοκρατία και καπιταλισμός ήταν ενωμένα. Είναι όμως μια μορφή δημοκρατίας που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως παθητικούς καταναλωτές κι όχι ως ενεργούς πολίτες». Και συμπληρώνει: «Δεν προστάζει πλέον ο λαός αλλά οι επιθυμίες του. Ο λαός δε συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων κι έτσι η δημοκρατία περιορίζεται από την ενεργό συμμετοχή στην παθητική κατανάλωση που κατευθύνεται από ένστικτα και ασυνείδητες επιθυμίες. Κι όποιος έχει πρόσβαση σε αυτές τις επιθυμίες, θα κάνει το λαό ό,τι θέλει».

Επινοήθηκαν στη συνέχεια τεχνικές από ψυχαναλυτές για να εισχωρήσουν στο μυαλό και στον μυστικό εαυτό των καταναλωτών. Προϊόντα συνδέθηκαν με επιθυμίες και το μάρκετινγκ εταιριών βασίστηκε σε ψυχολογικές έρευνες. Η Άννα Φρόιντ υποστήριζε ότι το περιβάλλον ενισχύει την προσωπικότητα και πως τα προϊόντα ικανοποιούν επιθυμίες και δίνουν μια κοινή ταυτότητα. Δόθηκε από την κυβέρνηση βάρος στην προώθηση μιας στρατηγικής για τη δημιουργία μιας σταθερής κοινωνίας. Ο επικεφαλής ψυχαναλυτής αυτής της στρατηγικής αναφέρει: «το άτομο καθησυχάζει τις ανησυχίες του ξοδεύοντας.»

Συνδυάζοντας ένα προϊόν με τους φόβους και τις επιθυμίες του καταναλωτή
Αν μπορέσεις να κωδικοποιήσεις την παρουσίαση ενός αντικειμένου με τρόπο που να αγγίζει τις βαθύτερες επιθυμίες, αλλά και να εκμεταλλεύεται -εξορκίζοντάς τους- τους βαθύτερους φόβους του καταναλωτή, τότε μέσα του το προϊόν συνδέεται μια και καλή με την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς. Με μικρές καθημερινές αναμνηστικές δόσεις (έχετε αναρωτηθεί γιατί οι διαφημίσεις επαναλαμβάνονται τόσο υπερβολικά πολλές φορές;) η σύνδεση αυτή ισχυροποιείται και παραμένει.

Ο ίδιος ο Μπερνέζ άλλωστε πίστευε πως όταν κάτι επαναλαμβάνεται συνεχώς στα μαζικά κοινωνικά στρώματα, τότε ακόμη και αν το επαναλαμβανόμενο είναι κάτι μη συμφέρων για την κοινωνία αυτή λειτουργώντας με τα ένστικτα της μάζας και επειδή το ακούει τόσες φορές, το οικειοποιείται οπότε δεν το θεωρεί πλέον τόσο κακό.

Διαμορφωτής των αναγκών και των ανησυχιών μας

Ο δρόμος είχε πια ανοίξει και μια νέα σελίδα είχε γυρίσει για όλους μας. Το ίδιο μοντέλο άρχισε να εφαρμόζεται σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, μια νέα επιστήμη γεννήθηκε και ανδρώθηκε, ώσπου έμαθε όλους τους τρόπους να μας "πουλάει" με άνεση οτιδήποτε, από τσιγάρα και αυτοκίνητα μέχρι τη δημόσια εικόνα προέδρων, ακόμη και τις ίδιες μας τις απόψεις ή την επιθυμία μας για πόλεμο ή ειρήνη. Έκτοτε η νέα μέθοδος εξακολουθεί να διαμορφώνει καθημερινά τεχνητές "ανάγκες", να καθορίζει τα ρούχα που φοράμε, την τροφή που προτιμάμε, τα κόμματα που ψηφίζουμε, ακόμη και τις ερωτικές μας προτιμήσεις και πολλές από τις βαθύτερες πεποιθήσεις που νομίζουμε αφελώς για ολότελα δικές μας.
Από τότε, στρατιές ολόκληρες παθιασμένων στελεχών συνεδριάζουν καθημερινά για να αποφασίσουν τι συμφέρει να μας αρέσει περισσότερο την επόμενη χρονιά (ή δεκαετία). Αποτέλεσμα αυτής της ακλόνητης εργατικότητας είναι η άλωση τις τελευταίες δεκαετίες ακόμη και χώρων της τέχνης, που παραδοσιακά αντιστεκόταν (ο Bernays την είχε βέβαια προβλέψει και αυτή). Έτσι σήμερα π.χ. στη δημόσια μουσική σκηνή κυριαρχούν κυρίως κατασκευασμένοι 'καλλιτέχνες', επίτηδες ανούσιοι αλλά έντεχνα πλασαρισμένοι. Όσο για τον ρόλο του καταναλωτή, αυτός συνήθως χειροκροτεί και 'απολαμβάνει', εν μέρει γιατί βρίσκεται σε διαρκή ύπνωση, και εν μέρει γιατί δεν έχει πια κριτήρια για να συγκρίνει το ασήμαντο με το μέτριο ή το εξαιρετικό.

Έρευνα αγοράς, target groups, όλες οι πρωτότυπες συλλήψεις του Bernays κυριαρχούν ακόμη στις τεχνικές της εξουσίας. Γεγονός παραμένει πως οι νεόκοπες αρχές του Φροϋδισμού επηρέασαν έκτοτε βαθιά Εταιρίες και Κυβερνήσεις, οδηγώντας στη σημερινή πραγματικότητα, όπου ακόμα και οι εκλογές σε μια επαρχιακή χώρα της περιφέρειας γίνονται μόνο όταν οι τεχνικοί των στατιστικών δώσουν τα κατάλληλα 'νούμερα', κάτι τουλάχιστον αστείο για ένα πολίτευμα που προτιμά να ονομάζεται δημοκρατικό. Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει την θεωρία της Ψυχανάλυσης και τον ιδρυτή της για τις μετέπειτα εξελίξεις, πολύ περισσότερο δε μιας και ο ίδιος ο Freud αντιπαθούσε την Αμερική (διαίσθηση ίσως;), την θεωρούσε μάλιστα ένα 'γιγαντιαίων διαστάσεων λάθος'. Παρόλα αυτά, και για να αποδώσουμε τα εύσημα στον ποιητή, τελικά μάλλον συνέβη αυτό που επισημαίνει το εύστοχο στιχάκι: 'τα όνειρα σου μην τα λες, γιατί μια νύχτα κρύα -μπορεί και οι φροϋδιστές να ’ρθούν στην εξουσία'.

Το θέμα φυσικά είναι τεράστιο και οι προεκτάσεις του ατελείωτες γι’αυτό και ελπίζω σε μια ακόμη γόνιμη συζήτηση στην περιοχή των σχολίων.

Οι επιθυμίες μας είναι πράγματι δικές μας ή δημιουργούνται στο υποσυνείδητο;
Είμαι της άποψης πως πρέπει να κατευνάσουμε όσο μπορούμε τις επιθυμίες μας και να σκεφτούμε αν είναι πραγματικά δικές μας. Ειδικά στις μέρες μας που η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο που οι διαφημιστές όχι μόνο χρησιμοποιούν τις τεχνικές του Bernays αλλά μας αποθηκεύουν επιθυμίες στον εγκέφαλο δείχνοντας μας εικόνες για ένα χιλιοστό του χιλιοστού του δευτερολέπτου που τα μάτια δεν μπορούν να δουν αλλά το μυαλό τα καταγράφει υποσυνείδητα.

Το ξέρατε ότι στην ελληνική νομοθεσία υπάρχει διάταξη που απαγορεύει τη χρήση υποσυνείδητων μηνυμάτων στη διαφήμιση? Βέβαια στη πραγματικότητα κανείς δε τα ελέγχει..

Πλέον εδώ και 30 χρόνια οι διαφημίσεις είναι το ένα κομμάτι όπου χρησιμοποιούνται οι τεχνικές του Bernays. Τα άλλα είναι η πολιτική και η οικονομία.

Γιατί για σκεφτείτε...Τόσο καιρό(σχεδόν 2 χρόνια) ακούμε για οικονομική κρίση που έρχεται κτλ και μόλις ήρθε τελικά χτυπώντας την τσέπη μας εμείς τη δεχθήκαμε σαν μια παλιά συμμαθήτρια που απλά είχαμε χρόνια να δούμε από κοντά!!!

Και όχι μόνο αυτό, συνέχεια επαναλαμβάνονται φράσεις για τρομοκρατία ή για ύπαρξη πυρηνικών από κάποια κράτη (και πολλά άλλα παραδείγματα) ώστε όταν οι βιομηχανίες θα εισβάλλουν με τη βοήθεια του πολέμου στις χώρες αυτές ο κόσμος να μη διαμαρτύρεται καθώς όλα αυτά θα του είναι τόσο οικεία ακόμη και αν ξέρει ότι είναι τόσο άδικα, τόσο ψεύτικα και γίνονται όλα για το χρήμα.

Τέλος θα αναφέρω απλά ότι οι καλύτεροι μελετητές του Bernays στον κόσμο είναι αυτοί που βγάζουν τους λόγους των παγκόσμιων οικονομικών και πολιτικών ηγετών. Προσέχουν κάθε λέξη και πως αυτή υποσυνείδητα θα κατευνάσει τους φόβους μας και τα πιο βίαια ένστικτά μας ώστε να μας δημιουργήσουν πλαστές επιθυμίες. Μάλιστα αναλογιστείτε πως τα βιβλία αυτά υπάρχουν από την 2η-3η δεκαετία του 20ου αιώνα δηλαδή κάποιοι τα χρησιμοποιούν εδώ και έναν αιώνα περίπου...κι έτσι οι άνθρωποι νιώθουν φυτοευτυχισμένοι χωρίς όμως να μπορούνε να ξεχωρίσουν τις δικές τους επιθυμίες από αυτές που τους κατασκεύασαν για να τους έχουν φυτά!!

Αποσπάσματα από βιβλία του Bernays



Ο έλεγχος της κοινωνίας

Ας δούμε και μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα βιβλία του Bernays "Προπαγάνδα", "Κατασκευάζοντας τη Συναίνεση", "Αποκρυσταλλώνοντας την Κοινή Γνώμη"(αλήθεια πόσο ειλικρινής είναι οι τίτλοι των βιβλίων του!) :

«Ο συνειδητός και ευφυής χειρισμός των οργανωμένων συνηθειών και των απόψεων σχετικά με τις μάζες είναι ένα σημαντικό στοιχείο στη δημοκρατική κοινωνία. Εκείνοι που χειρίζονται αυτόν τον απαρατήρητο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που αποτελεί την πραγματική δύναμη που κυβερνά ολόκληρη τη χώρα.»

«Κυβερνόμαστε, τα μυαλά μας είναι φορμαρισμένα, οι προτιμήσεις είναι ήδη διαμορφωμένες, οι ιδέες μας είναι προτεινόμενες, κατά ένα μεγάλο μέρος από τα άτομα δεν έχουμε ακούσει ποτέ για αυτά. Αυτό είναι ένα λογικό αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο η δημοκρατική κοινωνία μας οργανώνεται.
Οι τεράστιοι αριθμοί των ανθρώπινων όντων πρέπει να συνεργαστούν κατά αυτόν τον τρόπο εάν πρόκειται να ζήσουν μαζί ως ομαλά λειτουργούσα κοινωνία.
Οι αόρατοι κυβερνήτες μας είναι, σε πολλές περιπτώσεις, απληροφόρητοι της ταυτότητας των συντροφικών μελών τους στο εσωτερικό γραφείο.»

«Η οργάνωση της δημοκρατίας μας είναι τέτοια , ώστε τα μυαλά των πολιτών να μπαίνουν σε καλούπια»

«Η καλή διακυβέρνηση μπορεί να πουληθεί προς μια κοινωνία, ακριβώς όπως και κάθε άλλο αγαθό»

«Ο μέσος πολίτης είναι ο πιο ευαίσθητος αισθητήρας που υπάρχει επί της γης. Ο ίδιος του ο νους είναι το μεγαλύτερο φράγμα ανάμεσα σ’ αυτόν και την πραγματικότητα. Μέσα στο μυαλό του υπάρχουν στεγανά διαμερίσματα, αδιαπέραστα από τη λογική. Η τάση του για απόλυτες απόψεις είναι το εμπόδιο που τον κάνει να μην λειτουργεί με βάση τη σκέψη και την εμπειρία του, αλλά μόνο με μαζικές αντιδράσεις»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ: http://anti-neotaxites.blogspot.com/2012/05/blog-post_5198.html#ixzz1w4qLUUr4

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!)

Επειδή οι παπαγάλοι του συστήματος έχουν ξεφύγει, και εμφανίζονται με θράσος στο γυαλί και εκστομίζουν κατηγορίες κατά του Ελληνικού λαού και προσπαθούν να μας πείσουν ότι για όσα συμβαίνουν φταίμε εμείς, οι διεφθαρμένες μας αντιλήψεις και η κακοδαιμονία που μας κατατρέχει σαν λαό, είναι θαρρώ χρήσιμο να δούμε ένα ένα τα επιχειρήματα τους και να εξετάσουμε αν μας κατηγορούν δίκαια ή άδικα και αν πρέπει να.....σκύψουμε το κεφάλι και να αποδεχθούμε τις συνέπειες του κακού μας χαρακτήρα, ή αν πρέπει να ξεσηκωθούμε και να πνίξουμε τους παπαγάλους.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Ψέμα: Ο Ελληνικός λαός έζησε και ζει, πάνω από τις οικονομικές του δυνατότητες..

Ένα επιχείρημα της συστημικής προπαγάνδας που οφείλεται σε εσφαλμένα δεδομένα.  Στα "επίσημα λογιστικά" της Ελλάδας, ο υπολογισμός του ύψους του ΑΕΠ δεν περιλαμβάνει την παραοικονομία, η οποία αν είχαμε κράτος δε θα ήταν παραοικονομία, αλλά οικονομία, που θα συνυπολογίζονταν στο συνολικό "Τζίρο" της Ελλάδας, το ΑΕΠ.

Η παραοικονομία (η οικονομική δραστηριότητα που δεν δηλώνεται και δεν προσμετράται στο ΑΕΠ) αφορά κυρίως σε πωλήσεις υπηρεσιών που δεν δηλώνονται . Δε θα προσπαθήσω να υπολογίσω το ποσοστό της παραοικονομίας, όμως όποιος έχει επαφή με την πραγματική αγορά, γνωρίζει ότι σε αρκετά επαγγέλματα που αφορούν υπηρεσίες (γιατρός, δικηγόρος, υδραυλικός και ένα σωρό άλλα επαγγέλματα) το ποσοστό της μη δηλωμένης πώλησης είναι συντριπτικό.

Τα έσοδα από την παραοικονομία, δεν φορολογούνται. Η μαύρη εργασία στερεί από τα ασφαλιστικά ταμεία έσοδα.  Πηγή των οικονομικών προβλημάτων λοιπόν είναι η παντελής έλλειψη κράτους, μηχανισμών ελέγχου, αστυνομίας, κ.λ.π. πράγμα για το οποίο ευθύνεται σύσσωμο το σημερινό πολιτικό κατεστημένο και όχι εμείς οι Ελληνες που "κάναμε τρελή ζωή και ξοδεύαμε περισσότερα από όσα βγάζαμε". Αυτό που αποσιωπούν όλοι οι παπαγάλοι, είναι ότι τα Ελληνικά νοικοκυριά είναι τα λιγότερο χρεωμένα νοικοκυριά στην Ευρώπη, οι καταθέσεις των Ελλήνων σαν ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη και συνεπώς δεν μπορούμε να μιλάμε για επίπεδο ζωής μεγαλύτερο από το επιτρεπόμενο.

Ψέμα: Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα και αναγκάζεται να εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει και συνεπώς δημιουργείται έλλειμμα στο εμπορικό μας ισοζύγιο.

Η απόκρυψη μέρους της αλήθειας, ισοδυναμεί με ψέμα και γι αυτό στα δικαστήρια, όταν οι μάρτυρες δίνουν όρκο, δεν ορκίζονται απλώς να πουν την αλήθεια, αλλά να πουν ΟΛΗ την αλήθεια, χωρίς να προσθέσουν ή να αποκρύψουν τίποτε.

Αυτό λοιπόν που μας αποκρύπτουν οι παπαγάλοι του συστήματος, είναι το σημαντικότερο μέρος της αλήθειας, ότι δηλαδή η έλλειψη παραγωγής, οφείλεται στους ίδιους, αυτούς που κυβέρνησαν την Ελλάδα μεταπολιτευτικά, αυτούς που έκλεισαν Ελληνικές επιχειρήσεις με πολύ μεγάλη δυναμική (Πειραϊκή Πατραϊκή, Μινιόν, Πίτσος κ.λ.π.), αυτούς που κυνηγούν τις Ελληνικές επιχειρήσεις και τις πολεμούν αντί να τις στηρίζουν (creta farm), αυτούς που αντί να αναπτύξουν την Ελληνική βιομηχανία οχημάτων (ΕΛΒΟ) την κρατούν σε καταστολή με τους ανίκανους ξαδέρφους που διορίζουν στη διοίκηση της, αυτούς που απαξιώνουν την Ελληνική βιομηχανία όπλων αντί να την αναπτύξουν, αυτούς που έκλεισαν όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες στην Ελλάδα (http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/blog-post_9734.html), αυτούς που δεν έκαναν τόσα χρόνια μια σοβαρή καμπάνια για τον τουρισμό μας, αυτούς που κατέστρεψαν αντί να υποστηρίξουν και να προβάλουν την αγροτική μας παραγωγή, αυτούς που καίνε ότι πάει να φυτρώσει στην έρημη τούτη γη.

Και όχι μόνο αποκρύπτουν την αλήθεια ότι δηλαδή αυτοί είναι υπεύθυνοι για την κατάντια μας, αλλά με απίστευτο θράσος, ακόμα και όσοι διετέλεσαν υπουργοί και συμμετείχαν στη διακυβέρνηση της χώρας μας επι χρόνια, προσπαθούν να φορτώσουν τις ευθύνες στον Ελληνικό λαό, την κακιά μας τύχη και τον άσχημο χαρακτήρα μας και αυτό είναι ψέμα.

Ψέμα: Είμαστε λαός διεφθαρμένος και άρα έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουνε.

Πουθενά, ποτέ και καμία κοινωνία δεν στήριξε την ευημερία και την επιβίωση της στην καλή θέληση και το ήθος των πολιτών.  Ακόμα και στην εποχή των σπηλαίων, υπήρχαν άγραφοι κανόνες (π.χ. "Δεν φλερτάρουμε τη γυναίκα του αρχηγού όταν αυτός κυνηγά μαμούθ") των οποίων η μη τήρηση επέφερε την κατακραυγή, την απεμπολή ή και το θάνατο του παραβάτη στο βωμό της επιβίωσης της ομάδας. Σε όλες τις επιτυχημένες κοινωνίες, υπήρχαν νόμοι. Νόμοι είναι το σύνολο των γραπτών κανόνων που ρυθμίζουν τις σχέσεις των πολιτών και δε νοείται κράτος χωρίς δίκαιο ούτε και δίκαιο χωρίς το κράτος που θα το εφαρμόσει. Κράτος - δικαίου λένε οι καθηγητές στα συγγράμματα τους. Τόσο η εφαρμογή των νόμων όσο και η παροχή παιδείας που να δημιουργεί  υπεύθυνους ενεργούς σκεπτόμενους πολίτες είναι αρμοδιότητες της πολιτείας. Αρα ο εξεταζόμενος ισχυρισμός δεν είναι σωστός.  Το στίγμα το δίνει πάντα η κυβέρνηση - όχι ο πολίτης. 

Για τη σημερινή έλλειψη παιδείας και την επικράτηση της διαφθοράς φταίνε οι κυβερνώντες και όχι οι πολίτες. Αυτοί είναι οι διεφθαρμένοι και φροντίζουν να απαξιώνεται η παιδεία που λαμβάνουν οι πολίτες (ωστε να μπορούν να τους χειραγωγούν) και η δικαιοσύνη (ώστε να μην πληρώνουν τις παρανομίες τους).

Το μόνο που μπορεί να κάνει ο έντιμος πολίτης, είναι να μη συμμετέχει στις απατεωνιές τους και να διατηρήσει το ήθος του.  Το προσωπικό και οικογενειακό κόστος όμως σε περίπτωση που θα πολεμήσει το διεφθαρμένο σύστημα είναι τεράστιο και η μόνη κατηγορία που μπορεί να απαγγελθεί στον έντιμο πολίτη, είναι ότι δεν ανέλαβε το τεράστιο αυτό κόστος για να καθαρίσει την πατρίδα μας από τη σήψη, ότι δηλαδή δεν στάθηκε στο ύψος του Χριστού που σταυρώθηκε για να σώσει όλους εμάς τους δειλούς διεφθαρμένους ανθρώπους.    

Ψεμα: Δημοκρατία έχουμε. Να μην τους ψηφίζαμε.

Ο κοινοβουλευτισμός, είναι ολιγαρχία και μόνο καταχρηστικά και κατ' επίφαση το πολίτευμα σήμερα ονομάζεται δημοκρατία. 

Για να υπάρξει δημοκρατία, θα πρέπει να υπάρχουν τρείς προϋποθέσεις:
- Ισηγορία. (ϊση πρόσβαση στο βήμα). Δεν υπάρχει, αφού το σημερινό βήμα είναι η τηλεόραση, στην οποία η πρόσβαση ελέγχεται απολύτως. Τις ημέρες αυτές, μας βομβαρδίζουν με τα ψέμματα τους τόσο ο Βενιζέλος όσο και ο Σαμαράς και οι υπόλοιπες μαριονέτες της ολιγαρχίας ενώ κανένα από τα υπόλοιπα είκοσι και βάλε κόμματα που μετέχουν στις εκλογές δεν μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στο βήμα.
- Ισονομία. Δεν υπάρχει (νόμοι περί ευθύνης υπουργών, παραδικαστικά κυκλώματα κ.λ.π.)
- Ισοκρατία (ίση δύναμη ψήφου). Δεν υπάρχει. (Ο εκλογικός νόμος είναι τέτοιος που την καταργεί, αφού η ψήφος του ψηφοφόρου του μικρού κόμματος δεν έχει την ίδια βαρύτητα με αυτήν του ψηφοφόρου των μεγάλων κομμάτων.

Τέλος, θα μπορούσε να προσθέσει κανείς τις εσωκομματικές διαδικασίες (εκλογή Παπανδρέου, εκλογή Βενιζέλου), την εσωκομματική πειθαρχία (διαγραφέντες δεύτερου μνημονίου) και άλλα πολλά που καθιστούν εμφανές ότι το πολίτευμα μας μόνο δημοκρατία δεν είναι.

Εντάξει, δεν έχουμε δημοκρατία, αλλά γιατί το πολίτευμα που έχουμε είναι ολιγαρχικό;

Διότι για να αποκτήσει κάποιος πρόσβαση στο βήμα, χρειάζονται χρήματα. Για να είναι υποψήφιος στις εκλογές, χρειάζονται πολλά χρήματα, για να εκλεγεί χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα και για να κερδίσει ενα κόμμα τις εκλογές χρειάζονται πακτωλοί χρημάτων. Μόνο όποιος διαθέτει τα χρήματα αυτά μπορεί να εκλεγεί. Και επειδή τόσα χρήματα είναι πολύ δύσκολο να διαθέσει ένας ιδιώτης, οι υποψήφιοι στρέφονται σε πλούσιους χρηματοδότες για να τα εξασφαλίσουν. Οχι χωρίς αντάλλαγμα βεβαίως. Και τα πολλά χρήματα δίνονται έναντι μεγάλων ανταλλαγμάτων. Ετσι, όταν ο υποψήφιος εκλεγεί, θα πρέπει με τη σειρά του να τηρήσει τις υποσχέσεις του προς τον χρηματοδότη, άρα θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του χρηματοδότη και όχι της κοινωνίας.

Οσοι υποψήφιοι θα δεχθούν χωρίς αναστολές τους όρους των χρηματοδοτών προκειμένου να ανέβουν στην εξουσία, θα συγκεντρώσουν προεκλογικά τα φώτα της δημοσιότητας, θα εξηγούν με μεγάλη σοβαρότητα τις μεγαλύτερες ανοησίες, θα λένε με το μεγαλύτερο θράσος τα μεγαλύτερα ψέμματα και θα ανεβουν στην εξουσία. Οι φτωχοί και οι ηθικοί υποψήφιοι είναι καταδικασμένοι στην αφάνεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τελευταίες εκλογές, στις οποίες οι νέοι υποψήφιοι δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο την έλλειψη πόρων και χρημάτων, αλλά και τη συστημική προπαγάνδα.

Ετσι εξηγείται πως γίνεται να κυβερνάνε την Ελλάδα δεκα σόγια τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι γόνοι, δεν κληρονομούν τις πολιτικές αρετές των προγόνων τους. Τη δουλικότητα κληρονομούν και την έλλειψη ήθους. Ετσι την πολιτική εξουσία νέμονται οι λίγοι εκλεκτοί που έχουν αποδείξει την αφοσίωση τους στους χρηματοδότες. Και όταν κυβερνά μια ομαδα λίγων, το πολίτευμα ονομάζεται ολιγαρχία.

Η ολιγαρχία εξυπηρετεί ΠΑΝΤΑ τα συμφέροντα των πλουσίων και γι αυτό ο Αριστοτέλης την κατέταξε στις παρεκλίσεις και όχι στα ορθά πολιτεύματα.

Ψεμα: Οι πολιτικοί μας είναι ανίκανοι και δεν μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση.

Κρίνοντας από τα αποτελέσματα της τριακονταετούς διακυβέρνησης απο το πολιτικό κατεστημένο, κάποιος θα μπορούσε να καταλήξει σε δύο συμπεράσματα: Ειτε οτι όλοι οι πολιτικοί που κυβέρνησαν "αυτόν τον τόπο" είναι ανίκανοι, είτε ότι είναι προδότες.  Είναι πολύ πιο ασφαλές και για εμάς και για το κατεστημένο να πιστεύουμε ότι οι πολιτικοί μας είναι ανίκανοι, παρά προδότες. Οποιος πιστεύει οτι όσα συμβαίνουν σήμερα οφείλονται σε ανικανότητα, μπορεί ακίνδυνα και ελεύθερα να διαμαρτύρεται, να γκρινιάζει και να θυμώνει με τον εαυτό του που τους ψήφισε που δεν κατάλαβε πιο πριν ότι είναι ανίκανοι κι αυτοί, ενώ όποιος πιστεύει ότι όλα αυτά οφείλονται σε προδοσία, δεν έχει πλέον άλλη επιλογή από το να τιμωρήσει τους προδότες.

Πολλές φορές ακούγονται αρνητικά σχόλια όταν χρησιμοποιείται η λέξη προδοσία. Ο χαρακτηρισμός κάποιου ως προδότη μας φέρνει συνειρμικά στο μυαλό κουκουλοφόρους της κατοχής και επειδή οι σημερινοί δωσίλογοι δεν φορούν κουκούλα (σήμερα αντί να ντρέπονται υπερηφανεύονται) αδυνατούμε να τους χαρακτηρίσουμε ως τέτοιους.

Ο ορισμός όμως της λέξης προδοσία, δεν περιλαμβάνει αναφορά σε κουκούλες και καταδότες: 

Προδοσία είναι η αθέτηση των υποσχέσεων και υποχρεώσεων ενός ατόμου προς μια ομαδα ατόμων. (1)  Οταν λοιπόν κάποιος υπόσχεται ότι θα βελτιώσει τη ζωή μας ενώ εξ αρχής σχεδιάζει την υποβάθμιση της, αυτός είναι προδότης και δε χρειάζεται να φορά κουκούλα ή άλλο διακριτικό. Ο πολιτικός που ορκίζεται πίστη στο σύνταγμα και τους νόμους και στον Ελληνικό λαό ο οποίος στη συνέχεια αντί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εχθρών του λαού, είναι προδότης, είτε φορά είτε δεν φορά κουκούλα. 

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης στις μέρες μας

Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης είναι η κυρίευση και δικτατόρευση των επιλογών των ανθρώπων με τη βοήθεια του ελέγχου του ειδησεογραφικού του πεδίου. Το πεδίο αυτό στοχεύει την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων μέσω του οποίου πραγματοποιείται η αλλαγή της γνώμης και των στόχων των ανθρώπων. Συμπτώματα και ενδείξεις της κρυφής χειραγώγησης είναι: Συγκίνηση, εντύπωση, επανάληψη, διαστρέβλωση, αποφυγή της ουσίας του ζητήματος, επιβολή των λίγων πηγών ειδήσεων, προβολή όχι των επιχειρημάτων αλλά της γνώμης του «ειδικού», χρησιμοποίηση όχι της λογικής αλλά στερεοτύπων. Η χειραγώγηση και η δημαγωγία είναι ο τρόπος επιβολής της λανθασμένης και επινοημένης γνώμης, με σκοπό τον έλεγχο της συμπεριφοράς του ανθρώπου. Πραγματοποιείται δε με την εισδοχή στο μυαλό του κάποιας ιδέας.
Η χειραγώγηση δεν είναι ψέμα καθεαυτό, παρόλο που σε όλες του τις εκδοχές υπάρχει μεγάλο μέρος του ψέματος. Στην πολύπλοκη μηχανή των ΜΜΕ, τα οποία είναι τα κύρια μέσα μαζικής χειραγώγησης, περιπλέκονται πολλά και διάφορα. Οι παρακάτω μέθοδοι είναι από τις πλέον διαδεδομένες στις μέρες μας:
1. Χρησιμοποίηση της εμπιστοσύνης στον «ειδικό». Ο «ειδικός» και ο «αναλυτής» πρέπει να πείσει το κοινό για την ορθότητα της γνώμης του, να κυριεύσει την εμπιστοσύνη του κοινού και με αυτόν τον τρόπο να γίνει το «δεύτερο εγώ» του κοινού. Σε αυτήν την περίπτωση ο θεατής/διαβάζων/ακούων ασπάζεται τη γνώμη του «ειδικού», χωρίς να ζητάει αποδείξεις.
2. Η μεταφορά ενός γεγονότος στον κανόνα και χρησιμοποίηση της φήμης και εικασίας. Π.χ. ξυλοκοπήθηκε μια αλλοδαπή ονόματι Κούνεβα. Από ποιον δεν ήταν γνωστό, αλλά οι «δημοσιογράφοι», «σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος» και οι διάφοροι διαμορφωτές της κοινής γνώμης «καταδίκασαν» τους «φασίστες/ρατσιστές/ακραίους» (πριν από λίγο καιρό αποδείχτηκε ότι ο δράστης ήταν Αλβανός).
3. Μέθοδος του «λιγότερου κακού». Μπροστά στους ακροατές βάζουν ένα πλαστό και ανύπαρκτο ζήτημα: Η επιλογή του μικρότερου κακού. Με το αποτέλεσμα της λεπτομερέστατης περιγραφής του μεγαλύτερου κακού το μικρότερο κακό μπορεί να φανεί όχι κακό, αλλά και πολύ-πολύ καλό. Παράδειγμα αυτής της συμπεριφοράς με σκοπό τη χειραγώγηση μέσω «λιγότερου κακού» ήταν ένα στημένο δημοψήφισμα του ΡΙΚ με τις εξής επιλογές: «διχοτόμηση», ΔΔΟ ή «άλλη λύση». Ο ανυποψίαστος τηλεθεατής έπρεπε να διαλέξει, μετά από τέτοια τοποθέτηση ερωτήσεων, το «λιγότερο» από τη «διχοτόμηση» λύση – το ΔΔΟ.
4. Θάψιμο στα αζήτητα άλλων γεγονότων και υπογράμμιση άλλων. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να παρουσιάσουμε ένα παράδειγμα. Όλοι μας έχουμε μπουχτίσει να μας λένε για το πόσο φτωχοί και καλοί είναι οι μετανάστες, πόσο πολύ αγαπούν τη χώρα που τους φιλοξενεί και πόσο πολύ συνδράμουν την οικονομία μας. Αλλά το γεγονός ότι η εγκληματικότητα στους μετανάστες είναι διπλάσια από αυτή των γηγενών Ελλήνων, αποσιωπάται συστηματικά. Δεν μας λένε επίσης γιατί ενώ οι μετανάστες «συνδράμουν την οικονομία», η Ελλάδα μας, με μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών στην Ευρώπη, χρόνο με χρόνο αντιμετωπίζει μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα. Δεν μας είπαν ποτέ και πόσοι Έλληνες γίνονται εξαρτώμενοι και πόσοι από αυτούς πεθαίνουν κάθε χρόνο από ναρκωτικά, που εισάγουν οι φιλήσυχοι μετανάστες. Δεν μας απάντησαν ποτέ γιατί οι «οικονομικοί μετανάστες» δεν επιλέγουν πολύ πλουσιότερες από την Ελλάδα χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία και γιατί απαιτούν τζαμιά εδώ, ενώ η Τουρκία, χώρα από την οποία πέρασαν, είναι μουσουλμανική, αλλά προτίμησαν να έρθουν εδώ.
5. «Μέθοδος του Γκέμπελς». Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, πρέπει το ψέμα ή η συκοφαντία να επαναλαμβάνονται τόσες φορές, μέχρι οι άνθρωποι να το πιστέψουν. Με αυτόν τον τρόπο δουλεύουν π.χ. οι διαφημιστές, τα κόμματα και τα ΜΜΕ. Π.χ. οι κομμουνιστές έχουν αναλάβει (χωρίς να ρωτήσουν κανέναν) να «εκπροσωπούν τα δικαιώματα του φτωχού και εργαζόμενου λαού». Όπου εμφανιστούν μιλάνε όχι εκ μέρους του κόμματος, άλλα εκ μέρους του «λαού», προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να τον χειραγωγήσουν.
6. Επινόηση ψευδογεγονότων. Στην περίπτωση αυτή κατασκευάζεται ένα ανύπαρκτο γεγονός και πασάρεται σαν αλήθεια. Όλα τα ΜΜΕ ασχολούνται με αυτό, χωρίς να υπάρχει ίχνος αλήθειας στο γεγονός. Π.χ. όταν από τους βετεράνους της ΕΛΔΥΚ ακυρώθηκε η παρουσίαση του ανθελληνικού βιβλίου του Γκουρογιάννη, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» έγραφε ότι την «ακύρωσαν ακροδεξιοί και μέλη της Χρυσής Αυγής». Εμείς αναρωτιόμαστε αν ο πρόεδρος των βετεράνων Ν. Αργυρόπουλος και η κ. Μαίρη Κουρούπη, πρόεδρος του συλλόγου αγνοουμένων Κύπρου ’74, οι οποίοι πήραν το λόγο στην παρούσα εκδήλωση, αναγκάζοντας τους διοργανωτές να τα διαλύσουν, είναι χρυσαυγίτες ή όχι.
7. Η προσπάθεια της γελοιοποιήσεως καθώς και του ευτελισμού κάθε μορφής διαμαρτυρίας. Η συνεχής προβολή ατόμων με ψυχικές διαταραχές από τα ΜΜΕ σε στιγμές διαμαρτυρίας των όπως πχ της Ελένης Λουκά η οποία παρά την εμφανή ψυχική της διαταραχή εμφανιζόταν καθημερινώς σχεδόν (κάποια εποχή) στα κουραδοκαναλα ως διαμαρτυρομένη περί θρησκευτικών και ηθικών ζητημάτων(που όντως ήταν υπαρκτά και σημαντικά για την ελληνική κοινωνία) ώστε τελικά ο τηλεθεατής να λαμβάνει μια άλλη στάση απέναντι σε αυτά τα θέματα και μάλιστα την αντίθετη, προφυλάσσοντας έτσι ψυχολογικά τον εαυτό του από την ταύτιση του με ένα ψυχικά διαταραγμένο άτομο.
Επίσης μέσω της γελοιοποίησης της κάθε μορφής διαμαρτυρίας και προσπαθώντας να περάσουν εις τους τηλεθεατας την εικόνα (ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ισούται με την ΕΙΚΟΝΑ) ότι η αντίδραση ΑΥΤΗ καθεαυτή προέρχεται κυρίως από ΓΡΑΦΙΚΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ καταφέρνοντας έτσι να κάνουν τους ΤΗΛΕΘΕΑΤΑΣ επιφυλακτικούς ως προς την συμμετοχή των ή την αποδοχή εκ μέρους των μιας οιασδήποτε διαμαρτυρίας η οποία και διεξάγεται από ολιγομελείς ομάδας .
Πχ. Ο κόσμος μη γνωρίζοντας τι μέλλει γενέσθαι και μη έχοντας αρκετή πληροφόρηση περί παγκοσμιοποιήσεως παρά από λίγες και συγκεκριμένες πηγές,
να θεωρεί ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ καθώς και ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ
την όποια νύξη περί των σχεδίων της παγκοσμίου διακυβερνήσεως της χούντας των τραπεζών .
Πώς πρέπει να προστατέψουμε το μυαλό μας από τη χειραγώγηση;
Η απάντηση είναι απλή: Χρειάζεται σκέψη. Το σκεπτόμενο κοινό απαιτεί αποδείξεις έναντι τυφλής πίστης, βλέπει τα αναπόφευκτα λάθη των ΜΜΕ, δεν πέφτει θύμα σφραγίδων (φασίστες, εθνικιστές, ρατσιστές, νεαροί κλπ) των ΜΜΕ και των κυβερνώντων σε όσους διαφωνούν μαζί τους, ψάχνει μόνος του και ερευνά τα γεγονότα, για να τα συγκρίνει με τα γεγονότα των επίσημων ΜΜΕ και μόνο μετά από αυτό παίρνει αποφάσεις. Το σκεπτόμενο κοινό δεν είναι εκείνο το προβληματισμένο κοπάδι, αλλά είναι ένα σύνολο από σκεπτόμενους ανθρώπους (με «α» κεφαλαίο). [Πηγή]