Στην
Πολιτεία, ο Πλάτωνας συνδέει τις απόψεις του περί Ιδεών και ψυχολογίας
του ατόμου με το πρότυπο του ιδανικού πολιτεύματος. Σύμφωνα με τον Π.
Δήμα, η τριμερής διαίρεση της ιδανικής πολιτείας σε παραγωγούς, φύλακες
και βασιλείς-φιλοσόφους, έχει άμεση συνάρτηση με το διαχωρισμό της ψυχής
σε επιθυμητικόν, θυμοειδές και λογιστικόν αντίστοιχα. Και αφού σε αυτή
τη διαίρεση, το λογιστικόν μέρος ενδιαφέρεται και προωθεί το γενικό και
μακροπρόθεσμο καλό, ελκύεται από τις ευχαριστήσεις που παρέχει η γνώση
και η διανοητική απασχόληση και είναι το μόνο που μπορεί να ορίσει τον
τρόπο μεγιστοποίησης της ικανοποίησης, μέσω του θυμοειδούς ή του
επιθυμητικού, είναι προφανείς οι ιδιότητες, οι οποίες αποδίδονται στους
φιλοσόφους, ως μόνους άξιους να κυβερνήσουν το κοινωνικό σύνολο.
