To πείραμα της Monopoly

Κάπου όλοι μας τους έχουμε εντοπίσει: ο κακομαθημένος και αγενής πλούσιος πελάτης, ο αλαζονικός νεαρός με τα έτοιμα λεφτά και το σπορ αμάξι, ακόμα και η έλλειψη τακτ όταν οι ίδιοι μας οι φίλοι μας κερδίζουν στα χαρτιά.
Είναι τελικά χειρότερη η συμπεριφορά των πλουσίων;

Διαλέξτε Τη Λάθος Γραμμή – Το Πείραμα Του Asch

Είναι σίγουρο ότι γνωρίζετε τα Κέλλογκ’ς Κορν Φλέικς. Ίσως όμως να μη  γνωρίζετε ότι ο άνθρωπος που τα επινόησε, ο Τζον Χάρβεϊ Κέλλογκ, ήταν ένας ολιστικός γιατρός, φανατικός υπέρμαχος της χορτοφαγίας και της υγιεινής διατροφής, αλλά και ένθερμος πολέμιος του…

Έξι διάσημα πειράματα σκέψης: από την Αρχαία Ελλάδα στην Κβαντομηχανική

Η σειρά animation 60-Second Adventures in Thought του Open University αναδεικνύει έξι διάσημα πειράματα σκέψης σε 60 δευτερόλεπτα το καθένα. Στη σειρά των έξι animations, ο κωμικός Ντέιβιντ Μίτσελ παρουσιάζει και εξηγεί έξι διάσημα πειράματα σκέψης, από τους αρχαίους Έλληνες έως τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, που έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο. Θέματα όπως ταξιδιωτικός χρόνος, άπειρο, κβαντομηχανική και τεχνητή νοημοσύνη συμπυκνώνονται σε 60 δευτερόλεπτα και απογειώνουν τη σκέψη.

MILGRAM (Μίλγκραμ): τὸ ἀπηγορευμένο πείραμα καὶ ἡ ἐφαρμογὴ του εἰς τὴν Ἑλλάδαν

MILGRAM (Μίλγκραμ): τὸ ἀπηγορευμένο πείραμα καὶ ἡ ἐφαρμογὴ του εἰς τὴν Ἑλλάδαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν

Τὸ πείραμα Μίλγκραμ – Ἡ δύναμις ἐπιβολῆς τῆς ἐξουσίας – Ἡ εὐκολία ὑποταγῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν

Ἐμπνευστὴς τοῦ πειράματος: 1961: Stanley Milgram: ἐπίκουρος καθηγητὴς ψυχολογίας εἰς τὸ πανεπιστήμιον Yale τῆς πολιτείας Connecticat τῶν Η.Π.Α.

Φριτζ Μπρόις: "Αν πετύχει το πείραμα στην Ελλάδα θα εφαρμοστεί σε όλη την Ευρώπη!"

«Η Ελλάδα είναι πλέον ένα οικονομικό και πολιτικό πειραματόζωο στο εργαστήρι του ευρώ και αν επιτύχει το πείραμα (δηλαδή αν έχουν αποτέλεσμα οι μεταρρυθμίσεις και η χώρα επανέλθει σε βιώσιμη ανάπτυξη), τότε η Ελλάδα θα αποτελεί πρότυπο επιτυχούς εξυγίανσης χωρίς έξοδο από την Ευρωζώνη και χωρίς χρεοκοπία»,

Πειράματα Scole και μετά θάνατον ζωή

Θεαματικά επιστημονικά στοιχεία για τη μετά θάνατον ζωή .Τα πειράματα Scole.

Για πέντε χρόνια μια ομάδα από επιστήμονες διενεργούν πειράματα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πείραμα στην ιστορία του παραφυσικού,με μάρτυρες φαινομένων , συμπεριλαμβανομένων ηχογραφημένων συνομιλιών με νεκρούς, γραπτά, σφραγισμένα μηνύματα σε φιλμ, βίντεο από πρόσωπα και πνεύματα,ακόμη και μορφές που υλοποιούνται σε πνεύμα.

Αυτά τα πειράματα μπορούν να σας πείσουν τελικά,ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο. Η επιστημονική ομάδα με αλλαγή της εποπτείας αυτών των πειραμάτων,περιλαμβάνουν τους παγκοσμίου φήμης επιστήμονες του Cambridge - Δρ Rupert Sheldrake, Δρ David Fontana και τον ερευνητή Keen Montague που έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ.

Το Ντοκιμαντέρ προς το παρών είναι μόνο στην Αγγλική γλώσσα. 

 

ΤΟ "ΠΕΙΡΑΜΑ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ CALVO

Ποιο ήταν τελικά το πείραμα; Αυτά που δεν μας λένε για το μνημόνιο, το PSI και τις δανειακές συμβάσεις!!!
Ολη η αλήθεια για το πως φόρτωσαν στο λαό τις ζημιές των Τραπεζιτών αποκομίζοντας τεράστια κέρδη 

Τί είναι τα “μνημόνια”, και τί σχέση έχουν με τις δανειακές συμβάσεις ;;; Ποιός υπέγραψε τα “μνημόνια” και ποιός τις δανειακές συμβάσεις της χώρας ;;; Το Ελληνικό κοινοβούλιο ενέκρινε (ψήφισε) κάποια δανειακή σύμβαση ή μόνο τα “μνημόνια” ;;; Η χώρα μας υπέγραψε, δανειακές συμβάσεις, επί ΓΑΠ τον Μάιο του 2010, και την άλλη, τον Οκτώμβριο του 2011. Η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της Ελλάδας το 2010 είναι διεθνής σύμβαση η οποία συνήφθη στις 8 Μαΐου 2010 μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των υπολοίπων (15) κρατών της Ευρωζώνης, προκειμένου να χορηγηθεί οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα με μορφή δανείου, ύψους 80.000.000.000 ευρώ. Στις 3 Μαΐου 2010 η Ελλάδα με πρωθυπουργό τον ΓΑΠ, αιτήθηκε 80 δις €, από τις υπόλοιπες (15) χώρες του Ευρώ, και 30 δις € από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), σύνολον 110 δις €. Την αίτηση συνόδευαν τα τρία (3) συνημμένα “μνημόνια”, ή αλλιώς τα “εφαρμοστικά μέτρα” : 1. "Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής" (ΜΟΧΠ), 2. "Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης" (ΤΜΣ) και 3. "Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής" (ΣΠΟΠ). Υπογράφοντες για την ελληνική πλευρά είναι ο Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο Πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος Γεώργιος Προβόπουλος. Στις 8 Μαΐου 2010 εγκρίθηκε "Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης" ("Loan Facility Agreement") με τις χώρες του Ευρώ και "Διακανονισμός Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας" ("Stand-by Agreement") με το ΔΝΤ. Το σύνολο αυτών των συμφωνιών ονομάζεται συχνά για συντομία "Μνημόνιο". Στη συνέχεια σχηματίστηκε ομάδα εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), γνωστή και ως "Τρόικα", η οποία ανά τρίμηνο αξιολογεί την πρόοδο του προγράμματος εφαρμογής των όρων του "Μνημονίου" (ΜΟΧΠ και ΣΠΟΠ) και αποφασίζει για την εκταμίευση της αντίστοιχης δόσης του δανείου. Με τη δανειακή σύμβαση αυτή δεσμεύεται η Δημόσια ακίνητη περιουσία της Ελλάδας, δεδομένου ότι στο άρθρο 14 παράγραφος 5, αυτή, παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από κάθε ασυλία που της παρέχει η εθνική της κυριαρχία. Βάσει του νόμου Ν. 3845/2010, που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά την υπογραφή του μνημονίου II που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, ο υπουργός των οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, έλαβε εξουσιοδότηση(!) να υπογράφει για την Ελλάδα χωρίς κύρωση των συμβάσεων από την Ελληνική Βουλή. Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να ζητήσει δανειακή βοήθεια από άλλη δύναμη εκτός των δανειστών της, σύμφωνα με το άρθρο 4 που προβλέπει την ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας της. Η δανειακή σύμβαση επιβάλλει ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό δίκαιο. Την πρώτη δανειακή σύμβαση του Μαίου του 2010 λοιπόν την υπέγραψαν για την ελληνική πλευρά, ο Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο Πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος Γεώργιος Προβόπουλος, και δέν έχει κυρωθεί (ψηφιστεί) απο την Ελληνική βουλή. Με το “Μνημόνιο I και II” ο χρηματοπιστωτικός τομέας εξασφαλίζει τα λεφτά του και οι πολυεθνικές φτηνό εργατικό δυναμικό, μειωμένο μη μισθολογικό κόστος και φορολογία, ευκαιρίες αξιοποίησης κεφαλαίων. Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως χώρα παραγωγής προϊόντων και υπεραξίας κάτω από βάρβαρες συνθήκες. Την επίτευξη συμφωνίας με την ελληνική κυβέρνηση, σχετικά με τις εμπράγματες εγγυήσεις που ζητούσε προκειμένου να συνεχίσει τη δανειοδότηση της Ελλάδας, ανακοίνωσε η Φινλανδία. Ωστόσο, λίγες ώρες αργότερα το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών εξέδωσε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία «το χρηματοδοτικό αυτό σχήμα δεν έχει κανέναν εμπράγματο χαρακτήρα». “Συμφωνία υπέγραψαν Ελλάδα και Φινλανδία για τις εγγυήσεις που ζητούσε η τελευταία προκειμένου να συνεισφέρει στο δεύτερο πακέτο βοήθειας των 130 δισ. ευρώ για την Ελλάδα, μετέδωσε την Δευτέρα το κρατικό φινλανδικό μέσο YLE” μετέδωσε το πρακτορείο Reuters. Σύμφωνα με το Reuters, οι ελληνικές τράπεζες κατέβαλαν 300 εκατ. ευρώ στην Φινλανδία ως εγγύηση για την συνεισφορά της χώρας (της Φιλανδίας)στο ελληνικό πακέτο διάσωσης. Επισημαίνω το ότι οι Ελληνικές Τράπεζες κατέβαλλαν την εγγύηση. Γιατί άραγε ;;; Η Φινλανδή υπουργός Οικονομικών Γιούτα Ουρπιλάινεν φέρεται να δήλωσε ότι καταβλήθηκαν τα χρήματα που αποτελούν μέρος της συμφωνίας που επιτεύχθηκε με τις ελληνικές τράπεζες για παροχή εγγυήσεων συνολικού ύψους 880 εκατ. ευρώ. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας είναι απόρρητες, αν και η φινλανδική κυβέρνηση έχει πει ότι ίσως να δημοσιεύσει κάποια μέρη. Πηγή δήλωσε νωρίτερα στο Reuters ότι η καταβολή των εγγυήσεων έγινε μέσω της Εθνικής, της Alpha, της Eurobank και της Πειραιώς. Ο κ. Βενιζέλος όσο και ο κ. Σαχινίδης, δήλωναν εξοργισμένοι όταν τους κατηγορούσαν ότι δόθηκαν εγγυήσεις στη Φινλανδία. Ακόμη και μέσα στη Βουλή διαβεβαίωναν ότι δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο κι ότι είναι “συκοφάντες”, όσοι τα λένε αυτά. Ελεγε ο κ. Φ. Σαχινίδης απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή: «Δεν υπάρχει καμία σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με τη Φιλανδία. Ψεύτης δεν είμαι εγώ. Συκοφάντης είστε εσείς. Και με τις ασχήμιες σας δεν τιμάτε, αλλά υποβαθμίζετε το κοινοβούλιο». Να θυμίσω επίσης ότι πριν από μερικούς μήνες, υπήρχαν συνεχή δημοσιεύματα στον φινλανδικό τύπο που έλεγαν ότι το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών είναι αυτό που ζητά να μείνει απόρρητη η συμφωνία Ελλάδας – Φινλανδίας για τις εγγυήσεις, εν όψει εκλογών στην Ελλάδα. Αποτελεί κόλαφο για το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ, και δείχνει τη μυστική διπλωματία αλλά και την ανικανότητα της προηγούμενης κυβέρνησης του Λ. Παπαδήμου να διαπραγματευτεί. Η δεύτερη δανειακή σύμβαση της 26/27-10-2011, η οποία εμπεριείχε και το “κούρεμα” (haircut) των 105 δις Ευρώ τής ονομαστικής αξίας των Ελληνικών ομολόγων, (αναφέρω την ονομαστική αξία των ομολόγων, διότι στην “αγορά”, είτε πρωτογενή, είτε δευτερογενή, η πραγματική αξία αυτών τών ομολόγων, ήταν μειωμένη κατά 80% της ονομαστικής αξίας τους, επομένως ήταν ήδη “κουρεμένα” εν τοίς πράγμασι με τιμές αγοράς στο 20% της ονομαστικής τους αξίας, και η απόφαση της ΕΕ να τα “κουρέψει” κατά 50% της ονομαστικής τους αξίας, ουσιαστικά τα αναβάθμισε κατά την διαφορά του 30% της ονομαστικής τους αξίας). Αυτός ήταν και ένας απο τούς λόγους για τον οποίον οι Τραπεζίτες “έτρεξαν” άπαντες να συμμετέχουν στην “ανταλλαγή” τους, διότι αυτόματα κέρδιζαν 30% της ονομαστκής τους αξίας, σε σχέση με τίς τιμές οι οποίες κυκλοφορούσαν στην “αγορά”. Εξ ού και η μεγάλη επιτυχία του PSI+, την οποίαν ο κ. Βενιζέλος την διαφήμιζε ώς μεγάλη του επιτυχία, βέβαια δεν έλεγε όλη την αλήθεια, ο χαμένος ήταν και είναι ο Ελληνικός λαός ο οποίος θα πληρώσει ουσιαστικά, αυτήν την διαφορά του 30% είς όφελος των Τραπεζιτών-πιστωτών μας. Μόνον απο την πράξη της “ανταλλαγής”, από το περιβόητο PSI+, κέρδισαν περίπου 30% της ονομαστικής αξίας των Ελληνικών ομολόγων, διότι ήρθε το Ελληνικό δημόσιο, δια μέσω της δανειακής σύμβασης του Οκτωμβρίου 2011 με το PSI+, και αγόραζε τα ομόλογά του, με το 50% της ονομαστικής τους αξίας, ενώ εάν τα πουλούσαν οι Πιστωτές μας Τραπεζίτες στην δευτερογενή αγορά (εκεί όπου είναι ο φυσικός τους χώρος αγοραπωλησίας), θα τα πουλούσαν στο 20% της ονομαστικής τους αξίας, (διότι ο αξιολογικός τους βαθμός ήταν “σκουπίδια” απο τίς διεθνείς εταιρείες αξιολόγησης), επομένως θα έχαναν αυτόματα περίπου το 80% της ονομαστικής τους αξίας. Με το PSI+ οι Τραπεζίτες ωφελούνται κατά την διαφορά της αγοράς απο το Ελληνικό δημόσιο δηλ 50% και του 20%, δηλ 50%-20%=30% ωφέλεια, απ`ότι εάν τα πουλούσαν στην πραγματική αξία τους στην "δευτερογενή αγορά" χάνοντας 80% της ονομαστικής τους αξίας. Αυτή είναι η αλήθεια δυστυχώς για τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, τον καθηγητή-εκπρόσωπο των Τραπεζιτών στην Ελλάδα, και νύν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ελληνες αγρυπνήτε !!! Πηγές : http://www.inprecor.gr/index.php/archives/125558 http://www.youtube.com/watch?v=fiPGY9NBHsE#t=2m30s Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 1, 106, 28 παρ.1-3, 59-62, 86, 97)     Ελληνικός Ποινικός Κώδικας (άρθρα 134, 134Α, 14 παρ.2) http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2& pubid=112822483 http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=428944

Το «δόγμα Calvo» και το «Ελληνικό πείραμα»
Είναι πράγματι, σκάνδαλο ολκής, για την Δημοκρατία μας, να έχει μετατραπεί σε Τραπεζιτοκρατία, και ένας τραπεζίτης έγινε πρωθυπουργός για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μερικών χρεοκοπημένων τραπεζιτών  

Σε συνέχεια του χτεσινού μας άρθρου, με τίτλο "Το Πείραμα", ας επιχειρήσουμε τελικά να δούμε, τι εστί, “δημόσιο συμφέρον”. Ο όρος αυτός δεν αποτελεί φιλοσοφική έννοια αόριστη, αλλά προκύπτει ώς αποτέλεσμα εφαρμογής πολιτικών και διαχείρισης είς όφελος του Ελληνικού Δημοσίου. Το πρόβλημα του ανθρώπου, ατομικό ή και συλλογικό, ήταν ανέκαθεν η εναρμόνιση του ατόμου με το σύνολο, και οι ιδεολογίες προσπάθησαν να καλύψουν ανεπιτυχώς τη μία ή την άλλη ανάγκη μέσω είτε ανταγωνιστικής «ελευθερίας», είτε πρόνοιας χωρίς ή μερική ελευθερία. Φυσικά και τα δύο συνέτειναν στην ανελευθερία και στην ανασφάλεια, σωματική και πνευματική. Η έννοια του δημοσίου συμφέροντος “σέρνεται”, ανάμεσα στην έμμεση ταύτισή της με τα συμφέροντα των διαφόρων “ελίτ”, μέχρι την ταύτισή της με τις βασικές ανάγκες και τα ιδιοτελή συμφέροντα των κοινωνιών. Το φάσμα των διαφοροποιήσεων της “αντίληψης” για το δημόσιο συμφέρον είναι ανθρωποκεντρικό, γιατί στην καλύτερη περίπτωση, στηρίζεται εν μέρει στην ανάγκη των πολλών ανθρώπων ως κοινωνική πρόνοια, όμως σε όλες τις περιπτώσεις αποβλέπει και “εκτρέπεται”, στην ικανοποίηση της ανθρώπινης επιθυμίας των λίγων ή των πολλών. Με την δανειακή σύμβαση την οποίαν υπέγραψε η κυβέρνηση του Τραπεζίτη-πρωθυπουργού και ο υπουργός του των Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος το “δημόσιο συμφέρον” ανάγεται σε ζητούμενο και μάλιστα δυσδιάκριτο. Η εφαρμογή του «δόγματος Calvo» είναι απαιτητή κατά το Ελληνικό σύνταγμα, και το κάθε κράτος μπορεί νόμιμα, ως ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις, εξωτερικές και εσωτερικές, έκφραση, πραγμάτωση και αυτοπροστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας, να κατάσχει (σε περίπτωση παράνομων πράξεων), να απαλλοτριώσει, ή να εθνικοποιήσει, ημεδαπές και αλλοδαπές, κρατικές και ιδιωτικές, ιδιοκτησίες και επενδύσεις στην εδαφική του επικράτεια, με αναγκαστικά κύριο και πρωταρχικό σκοπό την διασφάλιση και προστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας και γενικότερα του Δημοσίου του Συμφέροντος (νοουμένου εδώ και με την δευτερεύουσα οικονομική, αλλά κυρίως με την πρωταρχική έννοια του, ήτοι αυτή της Εθνικής του Κυριαρχίας), με ή χωρίς αποζημίωση των πρώην ιδιοκτητών (Συντ. 1,17,106). Τα δικαιώματα αυτά προστασίας της Εθνικής Κυριαρχίας και Εθνικού Συμφέροντος, έχουν ενσωματωθεί στο διεθνές δίκαιο τυπικά από το 1962 (βλ. βιβλ. Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources & Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962) κι αποτελούν μια τροποποίηση του «δόγματος Calvo» (Calvo`s doctrine), το οποίο εισηγήθηκε ο Αργεντίνος δικαστής Calvo το 1868 (στον κολοφώνα της αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης του τρίτου κόσμου από της ευρωπαϊκές κυρίως αποικιοκρατικές χώρες). Σύμφωνα με το δόγμα αυτό, όταν μια ξένη επένδυση (βιομηχανική ή δανειακή-κεφαλαιακή με την μορφή δανείων και ομολόγων), διακρατική (με την μορφή διεθνών συνθηκών), η μεταξύ κράτους και ιδιωτών επενδυτών (με την μορφή συμβολαίων), δημιουργήσει, στην χώρα λειτουργίας της, συνθήκες άνισης και αήθους οικονομικής εκμετάλλευσης του ντόπιου πληθυσμού υπέρ της, ή του κράτους καταγωγής της – οδηγώντας αναγκαστικά και στην συνακόλουθη απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας της χώρας λειτουργίας της υπέρ του κράτους καταγωγής της, ή υπέρ της επένδυσης της ίδιας!- τότε το κράτος λειτουργίας της έχει το νόμιμο δικαίωμα να άρει την ανισότητα αυτή με οποιοδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης και της εθνικοποιήσεώς της «επένδυσης» για λόγους «Εθνικού Συμφέροντος» (public utility), με την καταβολή (nationalization), ή όχι (expropriation) αποζημίωσης στον ιδιοκτήτη της επένδυσης. Το «Εθνικό Συμφέρον» εδώ εννοιολογικά ταυτίζεται, σύμφωνα με τα όσα προείπαμε, κυρίως με την διασφάλιση, αλλά και την έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας του κράτους λειτουργίας της «επένδυσης». Η εκδίκαση της υπόθεσης της εθνικοποίησης στο δικαστήρια του αλλοδαπού κράτους-επενδυτή και σύμφωνα με το δικό του δίκαιο, αποκλείεται. Το «δόγμα Calvo» έτσι, στερεί τις ξένες (κρατικές και ιδιωτικές) επενδύσεις από την «διπλωματική ασυλία» και την «νόμιμη» στρατιωτική των προστασία από το ισχυρότερο κράτος-επενδυτή. Το «δόγμα Calvo» συνιστά συνεπώς μια μορφή «δικαστικού εθνικισμού». Με τον τρόπο αυτό, εξασφαλίζεται και διασφαλίζεται διεθνώς, η δίκαιη κατανομή του πλούτου με όρους αμοιβαίου σεβασμού, ισότητας και δικαιοσύνης μεταξύ των κρατών και των λαών των και αποκλείεται η συνέχιση και επαναφορά της δουλείας, με άλλη μορφή, και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το «δόγμα» Calvo, ήταν η πρώτη αντίδραση του Δικαίου κατά της άγριας και απάνθρωπης εκμετάλλευσης, ανθρώπου από άνθρωπο, στις αποικιοκρατούμενες χώρες από τους ευρωπαίους δυνάστες αποικιοκράτες του 19ου αιώνα. Έκτοτε το δόγμα αυτό, συμπεριελήφθη σε όλα τα συντάγματα των κρατών της Ν. Αμερικής και κατέστη μέρος και του Διεθνούς Δικαίου από το 1962 με τις προαναφερόμενες συνθήκες: Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources & Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962. Οι αρχές του «δόγματος Calvo» ενσωματώθηκαν στο άρθρο 106, σε συνδυασμό με το άρθρο 28 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος. Η αναγκαστική ισχύ των παραπάνω αρχών του «δόγματος Calvo» στα πλαίσια του Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου για την ακύρωση των Διεθνών Συνθηκών και η δέσμευση των αντισυμβαλλομένων μερών της Δανειακής Σύμβασης της «ελληνικής κυβέρνησης και της Τρόικας», για τον σεβασμό και την εφαρμογή των σχετικών δικαστικών αποφάσεων, συνομολογείται στο άρθρο 6 παρ.6α,β, της Σύμβασης (του κεφ: Αποπληρωμή, Πρόωρη Αποπληρωμή, Υποχρεωτική Αποπληρωμή και Ακύρωση). H από 08-05-2011 Διεθνής Δανειακή Σύμβαση της «ελληνικής κυβέρνησης» με την Τρόικα, για τον δανεισμό της πρώτης από την δεύτερη με το ποσό των 120 δις. ευρώ, είναι επί της ουσίας αυτοδίκαια άκυρη (όχι απλά ακυρώσιμη). Η νέα «ελληνική» κυβέρνηση «συνεργασίας» που ορκίστηκε την 11 Νοεμβρίου 2011 με «πρωθυπουργό» τον μη εκλεγέντα από τον Λαό, αλλά αντίθετα, επιβαλλόμενο κατά διαταγήν των Τραπεζιτών στην Ελλάδα, κ. Λουκά Παπαδήμο, είναι ο ορισμός της Εθνικής Υποτέλειας, της απώλειας της Εθνικής Κυριαρχίας και τελικά της Εθνικής Προδοσίας, με αυστηρά πατριωτικούς όρους. Σε συμφωνία με τους τραπεζίτες για «κούρεμα» 50% των ελληνικών ομολόγων κατάληξε το ολονύχτιο θρίλερ διαπραγματεύσεων μεταξύ του IIF και των ευρωπαίων ηγετών. Σύμφωνα με το κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, επετεύχθη συμφωνία για την απομείωση του 50% του ελληνικού χρέους ή κατά 100 δισ. ευρώ, οδηγώντας το σε συρρίκνωση στο 120% του ΑΕΠ έως το 2020. Επίσης, αποφασίστηκε νέο δάνειο προς την Ελλάδα από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ ύψους 100 δισ. ευρώ και επιπλέον περίπου 50 δισ. ευρώ που θα δοθούν από τις χώρες της Ευρωζώνης για το πρόγραμμα PSI, δηλαδή στούς Τραπεζίτες. H νέα δανειακή συμφωνία έγινε προκειμένου το νέο πρόγραμμα για τη χρηματοδότηση της Ελλάδας να τεθεί σε εφαρμογή πριν από το 2012. Το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης έχει ορίζοντα το 2014. Παράλληλα, στο κείμενο συμπερασμάτων σημειώνεται ότι προβλέπεται ενίσχυση των μηχανισμών για την εποπτεία της εφαρμογής των “μεταρρυθμίσεων”!!! Ειδικότερα, το κείμενο σημειώνει ότι «η ιδιοκτησία του προγράμματος είναι ελληνική και η εφαρμογή του είναι ευθύνη των ελληνικών αρχών»!!! Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής της 26/27-10-2011, δεν συνεπάγονται απλά και μόνον, τη συνέχιση της διαπιστωμένα καταστροφικής και αδιέξοδης πολιτικής τών Μνημονίων, αλλά αποτελούν και μνημείο υποτίμησης της νοημοσύνης ενός ολόκληρου λαού, του Ελληνικού. Εισάγουν ένα ποιοτικό στοιχείο, ολοκληρώνοντας τη μετατροπή της Ελλάδας σε νεοαποικία, και των κατοίκων της σε δουλοπάροικους μιας νέας Αυτοκρατορίας του Χρήματος. Και θα καταστραφούμε και θα γίνουμε δούλοι. Η οριστική μετατροπή της χώρας μας σε νεοαποικία, χωρίς μάλιστα την παραμικρή αντίσταση, χωρίς την παραμικρή φωνή διαμαρτυρίας απο ένα ανίκανο πολιτικό προσωπικό σε “διατεταγμένη” υπηρεσία. Και μέσα σε όλα, η Τράπεζα της Ελλάδος, αυτό το ιδιωτικό “μαγαζί” τού οποίου ο πρόεδρος, υπογράφει δανειακές συμβάσεις, εν ονόματι της πατρίδος μας, την πιό σκληρή σκλαβιά και υποτέλεια, για τον Έλληνα πολίτη. Απο πότε ένας ιδιώτης εκπροσωπεί την χώρα και η υπογραφή του δεσμεύει γενιές Ελλήνων. Ποιός εκχώρησε τέτοιο δικαίωμα σε Τραπεζίτες να ορίζουν τίς ζωές μας;;; Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι η κεντρική τράπεζα της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 1927 και οι λειτουργίες της άρχισαν τον Μάιο του 1928. Βάσει της Συνθήκης του Μάαστριχτ, συμμετέχει στο σύστημα κεντρικών τραπεζών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Είχε το αποκλειστικό εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα από το 1928 έως την εισαγωγή του ευρώ το 2002 και ήταν υπεύθυνη για τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής της χώρας. Η έδρα της βρίσκεται στην Αθήνα. Η Τράπεζα της Ελλάδος, όπως και οι υπόλοιπες Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης, είναι οι αποκλειστικοί μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είναι Ανώνυμη Εταιρεία, έχει ειδικά προνόμια, ειδικές αρμοδιότητες αλλά και περιορισμούς, όπως ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ως εμπορική τράπεζα και το ποσοστό του Ελληνικού κράτους στην μετοχική της σύνθεση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 35% όπως ορίζεται στο καταστατικό της. Ουδείς “θνητός” γνωρίζει την μετοχική σύνθεσή της, ευλόγως τίθενται ερωτήματα απο τούς Ελληνες πολίτες, ποιοί είναι οι υπόλοιποι μέτοχοι, εάν υπάρχουν μέτοχοι με ποσοστό άνω του 12%, εάν υπάρχει ιδιώτης ή ιδιωτική τράπεζα μεγαλομέτοχος, εάν υπάρχει μεγαλομέτοχος “ξένο” κράτος ή ιδιωτική ξένη τράπεζα, κτλ. Διοικητής της από το 2008 είναι ο Γεώργιος Προβόπουλος. O Διοικητής της Τράπεζας επιλέγεται από το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας και μετά από εγκριση του Υπουργικού Συμβουλιου και η θητεία του, όπως και των Υποδιοικητών, είναι εξαετής. Διοικητής της τράπεζας υπήρξε και ο Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος ανέλαβε την πρωθυπουργία της Ελλάδος το Νοέμβριο του 2011. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, η Τράπεζα της Ελλάδος και τα μέλη των οργάνων της δεν ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από την Κυβέρνηση. Το ανώτατο όργανο της Τράπεζης της Ελλάδος είναι η Γενική Συνέλευση των Μετόχων, όπου εκπροσωπείται το σύνολο των Μετόχων. Μερικές από τίς αρμοδιότητές της είναι : Στα πλαίσια του συστήματος κεντρικών τραπεζών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετέχει στη χάραξη της ενιαίας νομισματικής πολιτικής της ζώνης του ευρώ και την εφαρμόζει στην Ελλάδα, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εκδίδει στο Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών (ΙΕΤΑ) χαρτονομίσματα ευρώ, τα οποία κυκλοφορούν ως νόμιμο χρήμα, και είναι αρμόδια για την κυκλοφορία και διαχείριση των χαρτονομισμάτων και των κερμάτων ευρώ στην Ελλάδα. Είναι αρμόδια για την παρακολούθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, κατέχει και διαχειρίζεται τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας. Εποπτεύει τα πιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας. Διατηρεί τραπεζικούς λογαριασμούς του Ελληνικού Δημοσίου και Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Επιβλέπει τα συστήματα και των μέσων πληρωμών. Διαχειρίζεται μέρος του συναλλαγματικού αποθέματος και χρυσού της Ελλάδας. Συλλέγει στατιστικά στοιχεία από νομισματικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Καταρτίζει και δημοσιεύει τα νομισματικά και πιστωτικά μεγέθη και παρακολουθεί τις οικονομικές συγκυρίες κάθε εποχής και εκδίδει αναλύσεις σχετικά με αυτές. Εν ολίγοις συγκυβερνά με την εκάστοτε κυβέρνηση της χώρας, χωρίς να εκλέγεται κανένα διοικητικό της στέλεχος και με μόνη επαφή με την εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση την έγκριση του Διοικητή της και των υποδιοικητών της απο το Υπουργικό Συμβούλιο με θητεία μεγαλυτέρα αυτής των κυβερνήσεων, (εξαετής). Αυτό το κράτος, το οποίο “στήθηκε” μετά την πτώση της “χούντας των συνταγματαρχών”, μέχρι σήμερα, εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί τα συμφέροντα μιάς οικονομικής “ελίτ” αυτού του τόπου, πάντα υπο τον μανδύα της “δημοκρατίας” και του επιφαινόμενου “σοσιαλισμού”, πάντα εξαπατώντας τον ΕΛΛΗΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΗ, με στόχο την απόλυτη εκμετάλευσή του. Σήμερα το πολιτικό σύστημα απεφάσισε να αλλάξει το “σκηνικό”, εύχομαι ο Ελληνικός λαός να διακρίνει την τόσο προσεκτικά κρυπτόμενη απο το σύστημα “αλήθεια”, και να πράξει αυτό το οποίο πραγματικά τον συμφέρει και εξυπηρετεί τα συμφέροντά του, να μην ακούσει “σειρήνες” και “υπερπατριώτες”, την “σωτηρία της Πατρίδας” περιφέροντας ασκόπως, αλλά τούς πραγματικούς “αντιμνημονιακούς”. Η χώρα χρειάζεται και όραμα και κοινωνική δικαιοσύνη, πρωτίστως όμως πραγματική λαική κυριαρχία, όχι κατ’επίφαση δημοκρατία. Το παιχνίδι του Μνημονίου θα παίξει για άλλη μια φορά, δυστυχώς, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, αφού σε λίγη ώρα θα θέσει θέμα "εθνικού κινδύνου" για να σχηματιστεί κυβέρνηση υλοποίησης του Μνημονίου και βασικά λήψης των εισπρακτικών μέτρων 11,5 δισ. ευρώ και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με τα 50 δισ. ευρώ. Σύμμαχός του ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Γ.Προβόπουλος, ο οποίος ένημέρωσε χθες τον κ. Κ.Παπούλια ότι "αποσύρθηκαν καταθέσεις 800 εκατομμύρια ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες μόνο χθες (15-05-2012)". Έγιναν εκλογές, ανατράπηκε η κυβέρνηση του κ. Λ. Παπαδήμου από την λαϊκή ψήφο (απομένει η νέα εκλογική διαδικασία για να επισφραγιστεί η "αποκόλληση" του συνόλου της κυβέρνησης των τραπεζιτών από την εξουσία), αλλά αυτό, δεν εμπόδισε τον αποχωρούντα πρωθυπουργό την τελευταία του υπογραφή, να την βάλει προκειμένου να υλοποιήσει τον μοναδικό σκοπό για τον οποίο τον έκαναν πρωθυπουργό, Να δώσει τα πρώτα 18 δισ. ευρώ στις τράπεζες, εν μέσω ανυπαρξίας κυβέρνησης, και εν μέσω νέας προεκλογικής περιόδου!!! Τα 18 δις ευρώ, προέρχονται από τα δανεικά που πήρε ο ελληνικός λαός (ή μάλλον τον "ανάγκασαν" να τα πάρει, στο πλαίσιο της δανειακής σύμβασης του Οκτώμβρη 2011, την οποίαν υπέγραψαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ). Είναι πράγματι, "σκάνδαλο ολκής", και "μέγα όνειδος", για την Δημοκρατία μας, να έχει μετατραπεί σε "Τραπεζιτοκρατία", και το γεγονός ότι ένας τραπεζίτης έγινε πρωθυπουργός (με την ψήφο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) απλά και μόνο, για να εξυπηρετήσει "κυνικά", τα συμφέροντα μερικών χρεοκοπημένων τραπεζιτών, δεν ευαισθητοποιεί κανέναν.

aegeantimes.gr  

Ο αμετανόητος mister GAP...

Έπρεπε να είχε γίνει δημοψήφισμα επανέλαβε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξη του στην ιταλική εφημερίδα La Stampa, θεωρώντας όπως είπε χαρακτηριστικά ότι «θα είχε δοθεί φωνή στον λαό και θα επικρατούσε η λογική».
Στη συνέντευξη στην ιταλική La Stampa, που δημοσιεύεται….
υπό τον τίτλο, «Οι Βρυξέλλες με αγνόησαν. Τώρα βρισκόμαστε στην καταστροφή» ο Γ. Παπανδρέου τονίζει ότι είχε διατυπώσει το αίτημα για την ανάπτυξη και την έκδοση ευρωομολόγων προ τριετίας.  Με διάθεση αυτοκριτικής, εμφανίσθηκε και για τον εκλογικό νόμο παραδεχόμενος ότι:
«Είναι αλήθεια ότι όταν ανέλαβα την ηγεσία του κόμματος η πρόθεσή μου ήταν να το μετασχηματίσω και να προωθήσω έναν εκλογικό νόμο που θα καθιστούσε πιο διαφανές και λιγότερο πελατειακό το κομματικό σύστημα. Δυστυχώς, δεν τα κατάφερα».

«Ήμασταν το πειραματόζωο» δηλώνει στο περιοδικό Time ο τέως πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου, μιλώντας για τα δυο χρόνια διακυβέρνησής του. Κάνοντας αναφορά στα επώδυνα μέτρα, σημείωσε ότι «δεν θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί».
  «Μακάρι να μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε με πιο ήπιο τρόπο για τον λαό, κυρίως γι’ αυτούς που δεν έφταιγαν σε τίποτα, όπως οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Όμως τελικά όλοι πλήρωσαν και πλήρωσαν ακριβά» παραδέχεται ο Γ.Παπανδρέου.
 
Ο τέως πρωθυπουργός εκφράζει την πικρία του για το γεγονός ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες, τους οποίους χαρακτηρίζει «λαϊκιστές», δεν αναγνωρίζουν τις θυσίες του ελληνικού λαού.
 
«Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα, αλλά οι Έλληνες. Πώς μπορεί ένας βουλευτής ή ένας ηγέτης να λέει από τη μία πλευρά ότι θα στηρίξει την Ελλάδα και, από την άλλη πλευρά, να χαρακτηρίζει τους Έλληνες τεμπέληδες;» διερωτάται.