Στοιχεία-σοκ του ΚΕΕΛΠΝΟ για τον ιό του δυτικού Νείλου - Χιλιάδες τα κρούσματα

«Σαρώνει» την Ελλάδα ο ιός του Δυτικού Νείλου, μετά από τέσσερις μήνες από τον πρώτο εντοπισμό του στη χώρα μας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Σε καραντίνα η μισή Ελλάδα για ελονοσία!!!

Ποιες περιοχές βρίσκονται υπό επιτήρηση

Σε καραντίνα έχει τεθεί η Ελλάδα για τον φόβο ελονοσίας, ενώ έχει σημάνει συναγερμός στα τμήματα αιμοδοσίας των νοσοκομείων εξαιτίας κρουσμάτων. Γι’ αυτό το λόγο θα συνεχιστεί μέχρι τον Φεβρουάριο ο αποκλεισμός δέκα δήμων της Αττικής και αρκετών της περιφέρειας.

Όπως αναφέρει η Espresso, περιοχές υψηλού κινδύνου χαρακτηρίζονται επίσης οι δήμοι Ευρώτα Λακωνίας, Αβδήρων Ξάνθης, Σοφάδων Καρδίτσας, περιοχές στους νομούς Βοιωτίας και Έβρου.

Σύμφωνα με την επιδημιολογική έκθεση του ΚΕΕΛΠΝΟ από 01/01/2012 μέχρι και 22/10/2012 διαγνώστηκαν συνολικά στην Ελλάδα 75 κρούσματα ελονοσίας, εκ των οποίων τα 59 ήταν εισαγόμενα, δηλαδή αφορούσαν 53 μετανάστες από ενδημικές χώρες και έξι Έλληνες ταξιδιώτες. 

Στο μεταξύ παραμένει σε ισχύ ο αποκλεισμός των αιμοδοτών για τον φόβο της ελονοσίας στους δήμους Κρωπίας, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Σαρωνικού, Μαρκόπουλου, Παιανίας, Λαυρεωτικής,Μαραθώνος, Σπάτων - Αρτέμιδας και Ραφήνας - Πικερμίου και Ωρωπού. 

Η ελονοσία είναι λοιμώδης νόσος που μεταδίδεται κυρίως μέσω τσιμπήματος μολυσμένου κουνουπιού. Τα συμπτώματα της νόσου είναι έντονο ρίγος, υψηλός πυρετός, εφίδρωση, γενική αδιαθεσία, πονοκέφαλος και μυαλγίες.

Πηγή: newsbeast.gr

Ιός Δυτικού Νείλου: πώς μεταδίδεται, ποιοι κινδυνεύουν – Το κουνούπι Τίγρης

(του Παναγιώτη Μάνδαλου*)

Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι μια ασθένεια που ο αιτιολογικός της παράγοντας είναι ένας Φλαβοϊός (οικογένεια Flavoviviridae και ανοίκουν στο γένος των Flavovivirus) με διάμετρο γύρω στα 50 nm(νανόμετρα, 1 nm =10-9 μέτρα).

Απομονώθηκε για πρώτη φορά στην Ουγκάντα, το 1937, στην Αφρικανική Ήπειρο σε γυναίκα με εμπύρετη κατάσταση, ακριβώς σε περιοχή του Δυτ. Νείλου από όπου πήρε και το όνομα του.

Οι κύριοι ξενιστές (φορείς) του ιού είναι τα πουλιά και κυρίως τα αποδημητικά πουλιά, που μπορούν να μεταφέρουν τον ιό σε μεγάλες αποστάσεις. Τα πουλιά μάλιστα θεωρούνται σαν φορείς μεγάλου ιϊκού φορτίου και έτσι μπορούν να επιμολύνουν τα κουνούπια που θα τραφούν με το αίμα τους.

Οι ενδιάμεσοι ξενιστές, είναι τα κουνούπια που με το τσίμπημα, μαζί με το αίμα θα μεταφέρουν και ένα μεγάλο ιϊκό φορτίο και θα είναι οι φορείς μετάδοσης προς τα θηλαστικά και τον άνθρωπο. Τα θηλαστικά και ιδίως το άλογο και ο άνθρωπος που προσβάλλονται θεωρούνται ξενιστές με χαμηλό ιϊκό φορτίο και είναι δύσκολη η μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο και από θηλαστικό σε θηλαστικό.

Από τα κουνούπια ο κύριος ξενιστής είναι το κουνούπι Culex sp., και κατά δεύτερο λόγο το Aedes sp., και Ochlerotatus sp.
Στην χώρα μας, σε διάφορες ορολογικές εξετάσεις σε άτομα, έδειξαν παρουσία αντισωμάτων που σημαίνει ότι τα άτομα αυτά πέρασαν έστω και ασυμπτωματικά την ασθένεια.

Η εμφάνιση της νόσου γίνεται κατά τους καλοκαιρινούς και τους πρώτους φθινοπωρινούς μήνες, με την ανάπτυξη των κουνουπιών και φυσικά με την άφιξη των αποδημητικών πουλιών. Ο ιός αναπτύσσεται, όταν υπάρχουν υψηλά ποσοστά υγρασίας και υψηλές θερμοκρασίες, ενώ τον χειμώνα μπορεί να επιβιώσει σε θηλυκά κουνούπια που βρίσκονται σε λήθαργο.

Μετά το τσίμπημα από το θηλυκό κουνούπι, απαιτούνται 1-6 μέρες σαν χρόνος επώασης ενώ το 80% των ατόμων περνάει ασυμπτωματικά την ασθένεια. Στις άλλες περιπτώσεις γύρω στα 20%, που εκδηλώνεται με όχι βαριά μορφή μπορεί να προκαλέσει εμπύρετη κατάσταση , μυαλγίες, κεφαλαλγίες και άλγη στην ράχη.

Στις χειρότερες περιπτώσεις <1% προσβάλει το ΚΝΣ( Κεντρικό Νευρικό Σύστημα) με εκδήλωση εγκεφαλίτιδας, μηνιγγοεγεφαλίτιδας και μηνιγγίτιδας ενώ σε ένα 10% παρατηρείται εξάνθημα.

Περισσότερο επιρρεπείς είναι άτομα σε μεγαλύτερη ηλικία (άνω των 65 ετών) και άτομα ανοσοκατασταλμένα. Δεν υπάρχει εμβόλιο ενάντια στον ιό και κατά την εκδήλωση των επιδημιών καλό είναι να χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά για την απομάκρυνση ή την εξόντωση των κουνουπιών. Επίσης η αποξήρανση εστιών με νερά που λιμνάζουν και είναι πιθανές εστίες αναπαραγωγής των κουνουπιών. Ο φωτισμός με λαμπτήρες κίτρινου χρώματος απωθεί τα κουνούπια, όπως και φυτά σαν τον βασιλικός, τη μέντα, τη λεβάντα, το δενδρολίβανο, το θυμάρι, κλπ.

Πολύ σπάνιες μορφές μετάδοσης στον άνθρωπο είναι από μεταμόσχευση οργάνων, από θηλασμό, από μητέρα σε έμβρυο και από μετάγγιση από μολυσμένο αίμα.

Έχουν εκδηλωθεί επιδημίες, στην Αίγυπτο το 1950, στο Ισραήλ το 1951-54 και 57, στην Γαλλία το 1962 και το 2000, στην Ρουμανία το 1996, στην Ιταλία (Βενετία) το 1998, στην Ρωσία και Αμερική το 1999 και ιδίως στην Νέα Υόρκη. Μια μεγάλη επιδημία είχε εκδηλωθεί στην Νότια Αφρική το 1973-1974.

Το 2010 είχε εκδηλωθεί στην Ελλάδα μια επιδημία από τις αρχές Αυγούστου μέχρι τον Νοέμβριο, με ασθενείς στην Βόρεια Ελλάδα και είχαν καταγραφεί 262 κρούσματα, από τα οποία τα 191 εμφάνισαν συμπτώματα στο ΚΝΣ ενώ 71 εμφάνισαν ήπια μορφή ενώ στοίχισε την ζωή σε 34 άτομα.

Το 2011 είχαμε λιγότερα κρούσματα ενώ παρατηρήθηκε και μείωση των θανάτων. Σε αριθμούς υπήρξαν 101 κρούσματα εκ των οποίων 76 με επιπλοκές στο ΚΝΣ, και μόνο 9 θανάτους και όλοι άνω των 65 ετών με προβλήματα υγείας.

Υπήρξε όμως άλλη γεωγραφική εξάπλωση με τα κρούσματα να κατανέμονται στην Θεσσαλία, Εύβοια, Αν. Αττική.
Για το 2012, υπάρχει η εκδήλωση της ασθένειας μέχρι τις μέρες μας σε 5 άτομα όλα στην περιοχή της Νότιας Αττικής και μάλιστα εκεί όπου υπάρχουν εκβολές ποταμών που σημαίνει υδροβιότοπος με αποδημητικά πουλιά και κουνούπια.

Από τους ασθενείς, σήμερα 18/7/2012, είχαμε έναν θάνατο ενός 75χρονου στην Αθήνα και μάλιστα παρότι η διάγνωση ήταν έγκαιρη με επιπλοκές στο ΚΝΣ. Η αρρώστια εκδηλώθηκε και σε δύο άτομα νεότερης ηλικίας, ενός 18χρονου και ενός 48χρονου.

Και ας πούμε και δύο λόγια για τους ενδιάμεσους ξενιστές του ιού, τα κουνούπια:

—Κουνούπι Τίγρης ή Aedes sp. Κουνούπι Κούλεξ ή κοινό κουνούπι

Το κουνούπι Τίγρης ή Aedes Albopictus διαφέρει από τα άλλα κουνούπια ως προς το χρώμα του που είναι μαύρο και στην πλάτη του έχει άσπρες ραβδώσεις ενώ στα πόδια του άσπρους δακτυλίους. Τσιμπάει κυρίως τη νύχτα αλλά πολλές φορές είναι ενεργά και την ημέρα. Μάλιστα προτιμάει σαν μέρη τους αστραγάλους και τα γόνατα.

Ξεκίνησε από την Νοτιανατολική Ασία και εξαπλώθηκε γρήγορα, γιατί γεννάει τα αυγά του στα εσωτερικά τοιχώματα σε χαρτοκιβώτια, ξύλινες επιφάνειες και έτσι μπορεί να μεταφερθεί εύκολα με τα εμπορεύματα. Τα αβγά του είναι πολύ ανθεκτικά και μπορούν να επιζήσουν και με την ελάχιστη υγρασία. Οι προνύμφες του είναι κοντές και χοντρές με χρόνο ζωής τις 5-10 μέρες ενώ το ενήλικο κουνούπι έχει χρόνο ζωής τις 1-2 εβδομάδες το καλοκαίρι. Μπορούν να πετούν και σε αποστάσεις έως και 40 χιλιόμετρα.

Το φθινόπωρο εναποθέτουν αυγά που εκκολάπτονται την άνοιξη όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Στην Ευρώπη ήρθε σε εμπορεύματα με τις πρώτες αναφορές το 1990, ενώ στην Ελλάδα οι πρώτες αναφορές ήταν το 2004 στην Κέρκυρα και στην Θεσπρωτία, πιθανώς μέσω Αλβανίας.

Το κουνούπι Culex ή κοινό κουνούπι πετά σε μικρές αποστάσεις μέχρι 1-1,5 χιλιόμετρα, διακρίνεται από την διακεκομμένη προβοσκίδα του και γερμένη προς τα κάτω. Χρησιμοποιεί τα αστικά κέντρα για την εναπόθεση των αυγών του όπου υπάρχουν λιμνάζοντα νερά, βόθροι, υπόνομοι με στάσιμα νερά, σε λύματα κτηνοτροφικών μονάδων, κλπ.

Ζούνε στην ενήλικη ζωή τους 1-2 εβδομάδες ενώ τον χειμώνα μερικά πέφτουν σε χειμερία στασιμότητα και διαχειμάζουν για να αρχίσουν να γεννάν όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Μπορούν να μεταδώσουν εκτός από τον ιό του Δυτικού Νείλου, τον Δάγκειο πυρετό, την ελονοσία, τον κίτρινο πυρετό, φιλαριάσεις, κλπ.

* Ο κ. Παναγιώτης Μάνδαλος είναι Βιολόγος, Υποψήφιος Διδάκτορας του Εργαστηρίου Υγιεινής και Προστασίας Περιβάλλοντος στο Τμήμα Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και εργάζεται στο Περιφερειακό Εργαστήριο Δημόσιας Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

econews.gr

Φυσικοί τρόποι για να αντιμετωπίσετε κατσαρίδες, κουνούπια και μύγες

Μύγες, κουνούπια, κατσαρίδες, κάποια από τα πιο γνωστά, αλλά τουλάχιστον αντιδημοφιλή και συχνά επικίνδυνα έντομα, μιας και μπορεί να κουβαλούν μεταδοτικές ασθένειες, που μπορεί να «κατοικούν» μαζί με τους ανθρώπους στο σπίτι. Πλήθος τα εντομοκτόνα και διάφορα σκευάσματα που εφαρμόζονται για την καταπολέμησή τους, τα οποία όμως αποτελούν δηλητήρια τόσο για τον άνθρωπο, όσο και για το περιβάλλον.

Ο γεωπόνος Βασίλης Αναγνώστου, μιλάει στο ΑΜΠΕ για φυσικούς τρόπους αντιμετώπισης των ενοχλητικών εντόμων, που έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα με τα χημικά προϊόντα του εμπορίου, χωρίς τις επιβλαβής παρενέργειές τους για την υγεία των ανθρώπων και των οικοσυστημάτων.

Τα θηλυκά κουνούπια, εξηγεί ο κ. Αναγνώστου, χρειάζονται αίμα για την ωρίμανση των αυγών τους και αυτά είναι που μας τσιμπούν. Προτιμούν τα θερμόαιμα ζώα, όπως τον άνθρωπο, γιατί προσελκύονται από τη σωματική θερμότητα και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται από την αναπνοή. Άλλοι παράγοντες που «τραβούν» τα κουνούπια είναι η κίνηση, η υγρασία και το φως.

Τα συχνά ντους απομακρύνουν τον ιδρώτα από το σώμα και προστατεύουν τους ανθρώπους από τα κουνούπια.

«Μαγνήτης» για τα κουνούπια είναι και η κούραση με το λαχάνιασμα, καθώς αυξάνονται οι τιμές διοξειδίου του άνθρακα που εκλύονται. Οι ανεμιστήρες συμβάλουν αρκετά στο να διαλύεται η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα κι έτσι τα απωθούν, μιας και τα κουνούπια εντοπίζουν από τα 20 μέτρα το αγαπητό τους διοξείδιο, ενώ ταυτόχρονα η χρήση των ανεμιστήρων χαρίζουν δροσιά, μειώνοντας τη θερμοκρασία του σώματός.

Τα κουνούπια αφήνουν τα αυγά τους σε στάσιμα ύδατα, γι’ αυτό και πρέπει κανείς να μην αφήνει νερά από το πότισμα ή τη βροχή να λιμνάζουν, καθώς και να αλλάζει κάθε δεύτερη μέρα το νερό των κατοικίδιων.

Αρώματα, σπρέι, κρέμες και συναφή καλλυντικά ελκύουν τα κουνούπια, όπως και τα σκούρα και τα εμπριμέ ρούχα, γι’ αυτό θα πρέπει να προτιμούνται τα λευκά. Τα γλυκά, επίσης, προσελκύουν τα κουνούπια, ενώ το σκόρδο τα διώχνει.

Επίσης πρέπει να αποφεύγονται τροφές με κάλιο, όπως μπανάνες, γιατί το γαλακτικό οξύ που περιέχουν έλκει τα κουνούπια.

Τα κουνούπια φεύγουν επίσης αν υπάρχουν κοντά σε πόρτες και παράθυρα φυτά όπως σκόρδο, κρεμμύδια, μαϊντανός, φασκόμηλο, δάφνη, κανέλα, αρμπαρόριζα (ή αλλιώς σιτρονέλλα), γεράνι, κατιφέ, βασιλικό, δεντρολίβανο, γαρίφαλα, μέντα, δυόσμο, μελισσόχορτο, θυμάρι, καλέντουλα και νυχτολούλουδο, αφού το άρωμά τους λειτουργεί αποτρεπτικά ως εντομοαπωθητικό. «Ομπρέλα» προστασίας παρέχουν επίσης οι ευκάλυπτοι και οι φλαμουριές.

Άλλοι τρόποι απώθησης των εντόμων είναι οι λάμπες με κίτρινο χρώμα που προσελκύουν λιγότερο τα κουνούπια από αυτές με άσπρο φωτισμό, επίσης το κάψιμο δεντρολίβανου είναι πιο αποτελεσματικό και υγιεινό από το «φιδάκι».

Ο κ. Αναγνώστου αναφέρει εύκολα και οικολογικά σκευάσματα που μπορεί κανείς να φτιάξει στην κουζίνα του σπιτιού του. «Τρίψτε βασιλικό και αναμείξτε τον με ξύδι σε ένα μπολ. Αφήστε το δίπλα σας ή κάντε επάλειψη στο δέρμα σας. Μπορούμε να φτιάξουμε λοσιόν προσθέτοντας ένα φλιτζάνι καυτό νερό σε ένα μπολ στο οποίο έχουμε ρίξει μισό φλιτζάνι ψιλοκομμένο δενδρολίβανο και το αφήνουμε μία ώρα για να “δέσει”. Στη συνέχεια το βάζουμε σε έναν ψεκαστήρα. Το αποθηκεύουμε στο ψυγείο και το χρησιμοποιούμε όποτε το χρειαζόμαστε». Ένα ακόμα σπρέι που προτείνει ο κ. Αναγνώστου είναι, 100 γραμμάρια νερό, 4 έως 6 σταγόνες αιθέρια έλαια ευκαλύπτου, λεβάντας και σιτρονέλλας.

Για την ανακούφιση από τα τσιμπήματα των κουνουπιών, μπορεί κανείς να τρίψει λίγη μαντζουράνα πάνω στο τσίμπημα ή βάλει σόδα.

Οι κατσαρίδες μπορούν να ζήσουν για μήνες χωρίς τροφή, χρειάζονται καθημερινά όμως νερό και προτιμούν μέρη με υγρασία. Γι’ αυτό δεν πρέπει να μένουν νερά στο νεροχύτη της κουζίνας και στο μπάνιο. Επίσης δεν πρέπει να μένουν υπολείμματα φαγητών εκτεθειμένα. Οι κατσαρίδες εμφανίζονται σε χώρους που έχουν ήδη ρυπανθεί με περιττώματα από άλλες κατσαρίδες, γι’ αυτό τα σκοτεινά μέρη, που προτιμούν οι κατσαρίδες, πρέπει να καθαρίζονται σχολαστικά.

Ο κ. Αναγνώστου επισημαίνει πως «ο συνδυασμός άχνη ζάχαρη και μαγειρική σόδα αποβαίνει θανατηφόρος για τις κατσαρίδες. Ανακατέψτε ίση ποσότητα των δυο υλικών και αφήστε το μείγμα σε ένα ρηχό πιάτο».

Ο βόρακας ή βορικό οξύ, ένα 100% φυσικό υλικό που μπορεί κανείς να το προμηθευτεί στα φαρμακεία δρα αποτελεσματικά τόσο για τις κατσαρίδες, όσο και για τα μυρμήγκια. Μπορεί κανείς να δημιουργήσει ένα εντομοκτόνο ανακατεύοντας ζάχαρη με νερό και βόρακα ή μπορεί να λιώσει πατάτες με βόρακα, από το μείγμα να φτιάξει μπαλάκια που θα τοποθετηθούν κάτω από νεροχύτες, πίσω από το ψυγείο, την κουζίνα, το πλυντήριο και τα οποία διαρκούν περίπου έξι μήνες. Αν στο σπίτι υπάρχουν ζώα τότε θα πρέπει να αποφευχθεί ο βόρακας, γιατί μπορεί να είναι φυσικό προϊόν παραμένει όμως δηλητήριο.

Άλλος ένας τρόπος για να απαλλαγεί κανείς από τις κατσαρίδες είναι ο ψεκασμός με σαπουνόνερο ή φωτιστικό οινόπνευμα. Είτε άμεσα, είτε αργότερα θα εξουδετερωθούν, όταν οι ουσίες θα επιδράσουν.

Τα φύλλα δάφνης, οι φέτες αγγουριού, το σκόρδο, η ναφθαλίνη δρουν επίσης εντομοαπωθητικά, γιατί οι κατσαρίδες απεχθάνονται τη μυρωδιά τους.

Ο κ. Αναγνώστου προσθέτει, πως μία φυσική απωθητική ουσία για τις κατσαρίδες είναι η νεπέτα ή γατόχορτο, φυτό συγγενές με τη μέντα. Το ενεργό συστατικό νεπεταλακτόνη που περιέχει, είναι μη τοξική για τους ανθρώπους και τα κατοικίδια ζώα.

Για τις μύγες, δυστυχώς, δεν υπάρχουν συνταγές εξουδετέρωσης, ούτε με φυσικά, ούτε με χημικά σκευάσματα. Μία μυγοσκοτώστρα, όμως, είναι απαραίτητη. Στο εμπόριο κυκλοφορούν τα γνωστά από παλιά «βαρελάκια, μία κατασκευή με κολλώδη ουσία σε μία λωρίδα, για να εγκλωβίζονται πάνω οι μύγες. Ως απωθητικό για τις μύγες λειτουργεί ο ελληνικός καφές, καθώς σιγοκαίει, ο καπνός του διώχνει τις μύγες, και όχι μόνο, αφού η μυρωδιά του είναι απωθητική για τις μέλισσες και τα κουνούπια. Επίσης ένα ματσάκι φασκόμηλο κρεμασμένο στα παράθυρα και τις πόρτες θα διώξει τις μύγες αλλά και τα άλλα έντομα.

Τέλος στην αγορά κυκλοφορούν αρκετές ηλεκτρονικές συσκευές που βγάζουν υπερήχους και απομακρύνουν εκτός από μύγες, κατσαρίδες, ψύλλους, σκόρους και ποντίκια.
http://www.newsit.gr/