Ο γιατρός, είχε τη φήμη πως γιάτρευε τους βραδύγλωσσους.
Γιατρός. Λοιπόν γιατί ήρθες να με βρεις;
Ασθενής. Εεεεγώωωω γιαγιατρετρεμου έεεεχχωχω μιαμια φαφαρρρρρμμμα με παπαπαααπάκια.
Γ. Φάρμα με παπάκια. Ωραία! Λοιπόν:
Α. Κακακαθε πρρρρρωί, ααααανοίγω τηηηη πόοοοορτααα τουυυυ κοκοκοτεεετσιού καικαικαι τους λέεεεω πα – πα. Ααααααυτά ξεξεεερουν πως εεεεειναι τοοοο σύυυυυνθηηημα γιαγια να βγουυυυυν έεεεεξω καικαι βββγαινουν.
Γ. Ωραία μέχρι εδώ.
Α. Τοοοοτο βρααααδυ, φωωωωωνάαααζω πι πι καικαι ξέερουν πωωως είιιιναι ώωωρα να μπουυυυν πάααααλι μέεεεεσα καιιιι μμμμπαινουν.
Γ. Το πρόβλημα δεν κατάλαβα ακόμα.
Α. Έεεεεενα τοοοο άαααατιμο δεεεεν μμμμμπαίνει, τοοοο κυυυνηγάαααω σεεε θααααααμνους, στοοοο ποοοοταααμι, στααααα δεεεεεντρααα καικαι όοοοταν τοοοο πιαααασω, τουυυυ ριιιιχνω μιααααα κλωτσιααααα καικαι τουυυυ λεεεεεω, έεεεμπαααα μέεεεσα γαααααμώωωω τηηηηη πα πα καικαι τόοοτε γιαγιατρέ μου, βγαίιιινουν όοοολα έεεεεξω.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου